Weekend Surprisepost: First Impressions of Istanbul!

Finally, Istanbul! Een impressie in foto’s en een kort eerste verhaaltje…

Gisteren zijn vriendlief en ik aangekomen in Istanbul. Een stad waar we al jarenlang graag een keer een bezoek aan wilden brengen. Nadat een steeds verder vertraagde vlucht ons uiteindelijk naar  het vliegveld van Istanbul bracht (in het Aziatische deel), stond ons nog een leuk tochtje door nachtelijk Istanbul te wachten. Aangezien wij allebei net student-af zijn, en dus op onze centjes moeten letten, besloten we om het openbaar vervoer te nemen naar het hotel. Dat was een groot succes…

De speciale shuttlebus van het vliegveld naar het Taksim Square verliep nog voorspoedig. Om kwart voor twaalf ‘s avonds stonden we op het nog steeds stampvolle plein met koffers en tassen. En toen… Wisten we niet met welk vervoersmiddel, m.u.v. de taxi, we nog in ons hotel konden belanden. Verschillende mensen stuurden ons verschillende kanten op. De metro van Taksim Square naar Kabatas. De bus van Kabatas naar Topkapi. Nee, niet Topkapi Palace waar we eigenlijk heen moesten, maar een andere Topkapi aan de andere kant van de stad. En dan… sta je met al je bagage midden in de nacht op een vrijwel uitgestorven plek. Precies op het moment dat alle laatste bussen en trams waren vertrokken. Heel fijn.  Dan toch maar die taxi proberen? Het liefst spreek ik altijd de taal van de landen waar ik heen ga. Komt toch beleefd over, en bovendien kan je je gesprekspartner zo beter begrijpen en, in het geval van bijvoorbeeld een taxichauffeur, aansturen. Maar, ik spreek geen Turks. Dan maar bluffen en doen alsof je precies weet waar de taxichauffeur heen moet, om te voorkomen dat deze expres een leuke de-tour maakt. Zodoende stapte ik blakend van het zelfvertrouwen met een kaart van de stad een taxi in, wees de man aan welke route we moesten rijden en zorgde er daarnaast voor dat de meter ook daadwerkelijk ging lopen.

En daar, in die taxi, leerde ik meteen de belangrijkste les die ik tot nu toe in Istanbul heb geleerd. Deze mensen zijn vriendelijk. HEEL vriendelijk. Zonder bijbedoelingen. Zonder eigen winst ook te verzekeren. Gewoon, om het aardig doen. De taxichauffeur bracht ons keurig naar het hotel, maakte een vriendelijk praatje, de hoteleigenaar leende ons zijn OV-pas en hier kost een flesje water toch wel vaak gewoon een redelijk bedrag (in tegenstelling tot bijvoorbeeld in China, waar echt bedragen van 4 euro per flesje kunnen worden gevraagd aan toeristen) Waar komt het vandaan dat  ik hier het gevoel krijg mensen echt te kunnen vertrouwen, en mijn muur van wantrouwen wat neer te laten?

Ben jij weleens in Turkije geweest? Hoe denk jij hierover?





Image Map
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Anne

8 Comments

    • Ah zo leuk! Hopelijk vinden jullie het net zo mooi als wij dat vonden :) Echt een topstad. In 2.5 dag moet je wel een beetje racen om alle hoogtepunten te zien ;)

  1. Istanbul lijkt me zo’n mooie stad. Wil ik graag nog eens heen. Ben wel eerder in Turkije geweest, maar niet in Istanbul .. denk dat het daar wel heel anders is dan in de toeristische gebieden.

    • In Istanbul zelf heb je op zich ook mega toeristische gebieden, maar zelf vond ik vooral de wat rustigere niet-toeristische wijken echt de moeite waard. Heb toch het idee dat je dan veel meer de stad echt leert kennen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *