Stemmen uit de Arabische lente

Afgelopen week. In een volle ochtendspits metro, met tranen over mijn wangen. Extreem geroerd door het verhaal van Ghania Mouffok uit het boek ‘Diaries of an unfinished revolution’.

Een gek soort gehuil is het. Niet van ontroering of verdriet. Maar van ongeloof, woede. En van dankbaarheid. Een wrange tegenstelling in mijn emoties. Ik lees verhalen van verwoeste levens, wanhopige mensen in een wereld zo anders dan de mijne. Ik ben dankbaar voor de veilige stad waar ik leef, waar privacy en vrijheid hoog in het vaandel staat. Je niet ogen in je rug hoeft te hebben voor je eigen overheid, of je vrienden hoeft te verdenken van heulen met de vijand.

9780143125150H

Ik zie met mijn eigen ogen geen opstanden neergeslagen worden. Mensen met bebloede hoofden huilend of in shock door de straten sjouwen. Ik hoor met mijn eigen oren niet de kracht die uitgaat van leuzen geschreeuwd door honderden mensen, ten einde raad. Ik voel in mijn lijf niet de energie die uitgaat van mensen als zij wanhopig vechten voor verandering en er hun leven voor willen geven.

De zinnen uit dit boek geven het mijn hoofd mee. Zo is het om te staan middenin een revolutie. Om je leven langzaam verwoest te zien worden, je stad, je dorp, je vrienden en familie er bij.  Voor je idealen letterlijk te vechten. Sta ik even in de schoenen van een ander. Grift ik de zinnen in mijn geheugen.

Mijn notitieboek staat vol met krassen. Ik weet niet waar te beginnen of te eindigen met dit verhaal. Wil niet vervallen in leegheden.

Ik poog mezelf gerust te stellen met de idee dat ook het bewustzijn al een stap is. Zowel van mijzelf, als van eventuele lezers. Dat de woorden, de wensen op papier van mensen uit de Arabische lente, échte mensen, ons wel kunnen bereiken, waar ze eerder aan dovemansoren waren gericht.

De kracht van woorden valt niet te onderschatten. Waren ze maar sterker dan wapens. Ik staar voor me uit en vraag me af hoe het gaat met de schrijvers uit dit boek.

Vooral wil ik jou meegeven, lees dit boek.

Hier lees je nog een mooie review.





Image Map
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Anne

4 Comments

  1. Oh dat lijkt me een heel ‘mooi’ boek. De beelden op tv zijn de beelden die je al zo vaak ziet. Hoe erg ook, het wordt gewoon, je raakt afgestompt. Ik denk dat dit boek goed is om weer tot de rest van de wereld door te dringen!

  2. Lijkt me een heel heftig boek, maar super interessant omdat het zo van nu is, en eens een ander beeld laat zien dat de beelden die we nu zien in de media. Het is voor ons zo onwerkelijk en onvoorstelbaar hoe mensen daar leven.

  3. Wat heftig zeg! Ik vind het zo’n aparte gewaarwording dat je bedenkt dat er aan de andere kant nu zulke heftige dingen gaande zijn en wij enkel een dagje balen dat we weer naar werk of school moeten. Denk ook dat zo’n boek wel eens goed is ten opzichte van alle beelden die we op tv en in de krant zien of die geblurred worden omdat ze te heftig zijn. Woorden van échte mensen maken veel beter duidelijk dat het niet hoort, dat het niet goed is wat er gebeurt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *