Angst met een grote A

Het is een continue stem in mijn hoofd. Een worsteling, niet met een duiveltje, of een ander persoon. Een gevecht met mij. Ik ben niet gek. Mijn hoofd werkt anders. Niet dat van de meeste anderen. Dat maakt mij mijzelf. Dat ik hier over schrijf is niet om lekker labeltjes te plakken. Ik geloof in openheid en de genezende kracht die dat kan hebben. Als je naast je angst ook jezelf en wie jij bent moet tegenwerken, is de strijd namelijk nog moeilijker te winnen.

large

Er zijn in onze maatschappij menselijke problemen waar we openlijker over beginnen te praten. Of tenminste, het debat af en toe aan proberen te zwengelen. Neem bijvoorbeeld de manier waarop Gala Darling schrijft over een eetstoornis. Om zo te laten zien dat mensen die hier last van hebben, écht last hebben. Dat het geen aanstellerij is of iets dat zomaar over kan gaan. Dat je mensen met een dergelijk probleem serieus moet nemen, niet aan kunt komen met ‘het komt wel goed’, of ‘dat gaat wel weer over’. Of neem deze TED talk van Andrew Solomon over depressie. Waarom is dat zo onbespreekbaar? Ik vind het mooie voorbeelden van de openheid, die erg gewenst is. Continue Reading

Wachten op je muze

Iedere blogger krijgt er weleens mee te maken, een gebrek aan inspiratie. Alsof je hoofd leeg is gezogen en je alleen nog maar kunt denken aan het niet bedenken. Een grote witte leegte.

Niemand zei ooit dat schrijven alleen een feestje is. Dat het inspireren van je lezers een eenvoudig klusje is dat je dag in, dag uit, in een handomdraai klaart. Na eindeloos online zoeken naar Writing Prompts (werkt goed als eerste redmiddel) en het lezen van stapels tijdschriften, bezoeken van tentoonstellingen en maken van lange wandelingen geef ik soms op. Blijkbaar gaat er niets uit mijn handen komen vandaag. Kunnen alle grote creatieven van de wereld mij zelfs niet inspireren.

Continue Reading

En toen was daar ineens een nieuw uiterlijk

Tsja, what can I say. Als jurist/historicus/marketeer/talenknobbel heb ik niet zo veel kaas gegeten van het bouwen van websites.

Na spamaanvallen, mislukte updates voor WordPress en ontbrekende mappen in de installatie was het onvermijdelijk. Mijn site ging uit de lucht en werd opnieuw geïnstalleerd. Zónder goede back-up. Want ja, dat werkte dus ook niet meer. Huilen.

Gevolg: ik spamde mijn hostingbedrijf, had een nacht erg weinig slaap, bouwde mijn nieuwe site nu wél met child theme en ben sommige afbeeldingen van de afgelopen 1,5 jaar kwijt. Eigen schuld, dikke bult. Ik droog mijn tranen en ga dapper verder. De aanhouder wint, of zo.

Tips van een sukkel: Hoe voorkom je het verliezen van je WordPress blog? Continue Reading

Haar Ambitie: Esther

Ambitie. In ieder van ons schuilt een doel waar we naar streven, een droom die we graag verwezenlijken of een ideaal dat we werkelijkheid willen maken.  In de serie ‘Mijn Ambitie’ vertellen echte mensen hun verhaal. Ter inspiratie, lering en vermaak! Iedere week verschijnen er meerdere nieuwe artikelen online. Voor een overzicht kun je hier terecht.

Ik interviewde Esther over haar eigen bedrijf, reisdromen en verdwenen beren op de weg.

Esther

DSC_0049Esther heeft haar passie voor reizen omgezet naar haar eigen bedrijf: Local Hideaways. Na een aantal jaren plannen maken waagde ze in 2013 de stap om haar droom te verwezenlijken; authentieke, kleinschalige, unieke en ongewone overnachtingsadresjes voor (bijna) iedereen bereikbaar maken!
Continue Reading

Het huisje – Jeugdsentiment

Volgens mij ben ik erg jong om hier last van te hebben. Soms ervaar ik jeugdsentiment.  Bijvoorbeeld gisteren. Ik luisterde naar een lijst met nineties hits. Dat is vragen om problemen. Ik kroop voor even weer in de huid van de jonge, naïeve en vooral onbezorgde zweverige tiener die ik bij tijd en wijle was.

Samantha Mumba (jeej jeej jeej my love for you blabla) kwam voorbij en spontaan zag ik mezelf op een warme lente-avond samen met mijn beste vriendin zitten op een houten speelhuisje op een schoolplein. Op het dak konden  we uren te kletsen. Een uitgestorven schoolplein om ons heen. Niet eens onze eigen school, eenvoudig degene het dichtst bij onze huizen. Ik had het geluk bijna naast mijn beste vriendinnetje te wonen. We deden daar weleens grappig over. Dan belden we elkaar uren lang en zwaaiden tegelijk urenlang naar elkaar, elk vanuit ons eigen huis. Niet omdat we te lui waren om naar elkaar toe te gaan. Of misschien ook wel.
Continue Reading

Kletspraat

Het begin van weer een nieuwe week. Ze vliegen voorbij, wat mij betreft in moordend tempo. Een kleine update van mijn leven de afgelopen tijd. Dit is volgens mij een first op mijn blog. Hope you like it!

Werk

Over moordend gesproken. Op dit moment is mijn team chronisch onderbezet. Ik werk whateveryouare_congdon4gemiddeld 45 uur per week en het werk is nooit af. Life in a start-up denk ik, maar na 1,5 jaar begint het een klein beetje te kriebelen. Ik vraag me af of dit nog wel is wat ik wil. Het liefste groei ik heel hard in mijn werk. Ik pik nieuwe werkzaamheden snel op en heb dus regelmatig nieuwe uitdagingen nodig. Soms lijkt het in mijn huidige baan inmiddels alsof ik uitgeleerd ben. Alsof ik heel hard achter de feiten aan ren om het platform runnende te houden, maar qua vaardigheden niet veel nieuws meer leer. Lastig, want in essentie vind ik mijn baan super leuk en mijn collega’s heel gezellig. Hoe maak je het voor jezelf dan nog interessant als er geen ruimte is om in de breedte of diepte te groeien?

Persoonlijk

IMG_20140405_205453De afgelopen twee weken waren wat dat betreft geweldig. Ik had gezellige weekenden met mijn vriend waarin we onder anderen de tentoonstelling van Ai Wei Wei bezochten, een dagje ‘West-Berlijn’ deden (= voornamelijk rondstruinen rondom de Ku’damm, window shoppen en ons vergapen aan alle veel te rijke mensen, broodjes eten in een park) en lekker thuis bijkwamen van onze werkweek. Mijn vriend kreeg promotie op zijn werk, trots! Dus uitrusten in het weekend is een must. Daarnaast sprak ik met Eva af! Zij komt binnenkort ook permanent naar Berlijn. Ik voel een boel meet-ups opkomen. De eerste date staat al, sushi eten bij the Cube. Vrijdag was ik daar even in sushi-heaven, dat vraagt om nog een bezoek. Ik verheug me verder enorm op deze week. Mijn moeder komt een lang weekend op bezoek. Wat ben ik blij en opgelucht dat ze dat weer kan. We gaan er wat hele fijne moeder-dochter dagen van maken. Veel kletsen, lekker eten, winkelen en nog meer kletsen. Nee, niet heel cultureel verantwoord, dat halen we op andere momenten wel weer in ;-).

Gezondheid

ABM_1396590690

Ik in m’n nieuwste aanwinst: winterjas!

Zwaar kopje, is het niet. Ik ben helemaal op dreef! Sport nu zo’n vier keer per week in de sportschool bij mij om de hoek. Misschien heb ik het weleens eerder verteld, maar sporten is voor mij noodzakelijk als ‘medicijn’ voor mijn hoofd. Als ik het niet zou doen, glij ik soms af in een heel diep dal waar ik nog maar moeilijk uit kan komen. Hoe meer ik sport, hoe gelukkiger ik me voel. Mooi en handig, helemaal nu de zomer in aantocht is. Daarnaast heb ik na het voltooien van mijn 30 day yoga challenge uitgevonden hoe heerlijk dat is om de dag mee te beginnen. Kan iedereen aanraden zo’n 20-minuten sessie te doen iedere morgen. Oh of probeer Digipill app. Dat zijn meditatielessen van ongeveer een half uur. De eerste keer schrok ik me rot van het stemgeluid van de ‘host’. Alles went, inmiddels ben ik hooked.

 En voor de rest…

Ben ik bezig met het opzetten van mijn eigen project. Waar ik bijna de eerste dummies van in ontvangst mag nemen. Zodra dat het geval is, plaats ik direct een foto. Ja, ik met al mijn ontwerpkunsten heb zelf iets (heel basic) ontworpen ;-). Al mag het die naam eigenlijk niet dragen. Door dit project hoop ik voor mezelf een uitdaging te creëren die me helpt verder te groeien op zowel professioneel als persoonlijk gebied. Het geeft me nu in ieder geval veel plezier, juiste keuze lijkt me dus!

Ik ga er weer tegenaan deze week. Wat jij, nog mooie plannen?

Vrijheid, kan dat ook je ambitie zijn?

Dat er meer mensen zijn die na hun studie niet precies weten wat ze willen en waar hun ambities liggen, is me duidelijk. In Berlijn ontmoette ik Amber. Zij heeft een belangrijke stap in haar leven gezet, ze heeft namelijk haar baan opgezegd en duikt in het diepe en schreef daar een tijd geleden al over. Ze neemt ons de komende tijd verder mee in haar avontuur.

Vandaag lees je deel 2 van Ambers’ verhaal. Over vrijheid en ambitie; kan vrijheid ook een ambitie zijn?

Amber

Toen ik als 18-jarige spring in ‘t veld naar de universiteit ging, was ik ervan overtuigd binnen 4 jaar een bachelor en master diploma op zak te hebben. Zo ging dat toch immers? Nooit problemen gehad op school, zelfs behoorlijk wat minder uitgevreten dan de bedoeling was en alsnog met gemak geslaagd. Zoals zovelen van mijn leeftijd ging ik verder met de ‘logische volgende stap in mijn leven’; studeren.

30140_119716134727506_6258302_nHoeveel er veranderde in die 4 jaren die volgden op mijn eerste studiedag, kan ik nu, bijna precies 10 jaar verder, niet eens meer precies zeggen. Alles. Alles veranderde. Ik ging op mezelf wonen. Kreeg nieuwe vrienden. Ging voor het eerst in mijn leven praten met mensen die ouder waren dan ik en geen vrienden waren van mijn ouders. Vooral dat was belangrijk, denk ik nu. Ik ging steeds meer beseffen dat er geen ‘logische volgende stap’ bestaat, omdat het aan jou is om te beslissen wat je gaat doen. Of dat nou jongleren in het circus of een medicijnen studie van 10+ jaar is. Soms wou ik dat ik dat veel eerder had geleerd en écht was gaan jongleren in een circus. Ik geloof dat dit het moment is waarop we werkelijk onze eigen ambities ontwikkelen. Continue Reading

Office van Babel

Ciao, bonjour, ola, hi, Morgen, hoi! Soms weet ik even niet meer welke taal ik nu weer uit het talenkabinet in mijn hoofd moet trekken. Het is nog een geluk dat er geen Chinees bij me op kantoor werkt – alhoewel, een ni hao kan er ook nog wel vanaf. Werken op een internationaal kantoor zorgt er voor dat je soms even helemaal in de war bent met je woorden.

Als talenknobbel vind ik niets heerlijker dan een vreemde taal leren. De woorden tot me nemen, mijn hoofd op een andere manier laten nadenken over zinsconstructies en uitspraak. Iedere dag op kantoor is wat dat betreft een feestje. Ik schaaf mijn Franse luistervaardigheid bij, ik word met de dag vloeiender in Engels (en het verstaan van Ierse dialecten). De eerste woorden Italiaans heb ik mezelf eigen gemaakt met dank aan de collega’s die links van me zitten – een team vol temperamentvolle en luidruchtige uitbundige Italianen. Oh ja, en de ongeveer 80 Duitse collega’s doen ook een duit in het zakje – nee hoor, het geeft niet dat je vergeten bent dat ik een Nederlander ben en de voertaal op dit kantoor Engels is, je Duits versta ik inmiddels prima. Maar ik geef nu wel antwoord in het Nederlands, ok?
Continue Reading

Het belang van een hobby

Ik verslik me in mijn havermoutpannenkoekje als ik de mail lees. De comment-functie op mijn blog is uitgeschakeld vanwege een spamaanval. Wat?! Maar hoe moet dat nu? Het is zaterdagochtend en op dat moment weet ik zeker dat dit probleem op z’n vroegst op maandag verholpen zal zijn. Met een zuur gezicht schuif ik de computer opzij. Dan maar geen blog vandaag.
Continue Reading

Haar Ambitie: Natasja

Ambitie. In ieder van ons schuilt een doel waar we naar streven, een droom die we graag verwezenlijken of een ideaal dat we werkelijkheid willen maken.  In de serie ‘Mijn Ambitie’ vertellen echte mensen hun verhaal. Ter inspiratie, lering en vermaak! Iedere week verschijnen er meerdere nieuwe artikelen online. Voor een overzicht kun je hier terecht.

Natasja schreef voor deze special een gastblog over haar ambitie voor 2014. Een persoonlijk verhaal dat mijzelf erg nauw aan het hart staat, en waar ik me goed in kan vinden. Ik ben benieuwd wat jij er van vindt!

Haar Ambitie: Natasja

Ambitie. Het streven naar carrière maken en vaak in een adem genoemd met “zucht, dorst naar eer of roem”. Persoonlijk snap ik dat wel: ik associeer ambities altijd met grootse plannen. Met mensen die weten wat ze willen, alles opzij zetten om een mooi doel te bereiken. Slimme plannen uitvoeren en die weten om te zetten in een eigen onderneming, goedlopende zaak of andere succesvolle invulling. Maar ik associeer ambitie ook met meer, groter, beter. Dat botst nogal eens met mijn karakter. Niet dat ik geen ambities heb, maar de immer kritische twijfelaar in mij is moeilijk tevreden te stellen. Het is namelijk nooit goed genoeg.
Continue Reading