(Niet) alles is een wedstrijd

Ik sta mezelf in de sportschool af te matten. Naast me hangt mijn vriend in de gewichten. Tijdens een korte pauze vallen onze blikken op een poster. Zwetende, afgetrainde mensen afgebeeld terwijl ze een wedstrijd tegen elkaar rennen. We gaan zwijgend verder. Tijdens de volgende rustpauze komt er op alle beeldschermen tetterend een filmpje voor bij. “Der Wille in Dir,” hoe ver wil je gaan om de Beste te worden? De Sterkste te zijn? Anderen Voorbij te streven?

We kijken elkaar aan. Denken hetzelfde. Waarom telkens die strijd? Is elke keer het doel om beter, sterker, mooier, slanker, slimmer, aantrekkelijker, bijzonderder, unieker te worden?

blerg.gif.pagespeed.ce.m3dDRVX7DV

Kom op zeg. Ik heb er genoeg van. Wanneer het een doel op zichzelf is geworden om te leven in het moment en te ontsnappen aan bewijsdrang, gaat er iets mis. Als je niet meer kunt genieten van een activiteit om wat het is, maar er altijd iets voor de toekomst uit moet halen. Dan weet je dat je iets moet veranderen. Als honderden bucket lists en goede voornemens mij om de oren vliegen realiseer ik me ineens: waarom is het zo moeilijk om blij te zijn met wie je bent?

Ik worstel er mee, misschien jij ook. Je bent continue op zoek naar een betere versie van jezelf. In de hoop dat er een moment komt waarop je tevreden bent. Kunt accepteren wie je bent. Maar de waarheid is, je bent nu ook al iemand. Wat je nu doet is ook al ‘iets’. Dat komt niet pas later. Een streefgewicht bereiken, meer boeken uitlezen, veel blogjes de wereld in slingeren of promotie maken op je werk, ze gaan allemaal de persoon die je nú bent niet veranderen.

Meer en meer realiseer ik me, dat eigenwaarde vanuit jezelf komt. Dat een groot onderdeel hiervan is om in te zien dat je bent wie je bent. Geen oppervlakkige acceptatie, maar de overtuiging dat jij nu ook al bént. Daarin nog een stukje verder te gaan dan acceptatie. Blij te zijn met jou. Jij bent jezelf, en jij bent de enige die dat nu kan zijn. Volgens mij is dat in kunnen zien onmisbaar voor geluk.

Waarom is het zo moeilijk om daar naar te leven?





Image Map
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Anne

23 Comments

  1. Blij zijn met jezelf is inderdaad heel erg belangrijk. Maar ik denk dat je jezelf daarnaast wel kan blijven ontwikkelen. Maar er is natuurlijk een groot verschil tussen jezelf ontwikkelen en jezelf verbeteren omdat je voor je gevoel niet goed bent zoals je bent.
    Goed stukje!

    • Ja, ben ik zeker met je eens. Jezelf blijven ontwikkelen en doorleren is super belangrijk. Maar volgens mij zit de valkuil ook in dat idee. Het is niet zo dat je nu niet ‘goed’ of ‘leuk’ kunt zijn omdat er iets mist. Je leven lang blijf je groeien en ontwikkelen, maar onderwijl ‘ben’ je ook al. Dat is niet iets dat pas later komt. Volgens mij verliezen we dat nu vaak uit het oog door de nadruk op dat continue doorontwikkelen/beter worden/jezelf ‘nog niet’ goed genoeg vinden.

  2. Ik ben het helemaal met je eens. Waarschijnlijk komt het ook door de maatschappij, we delen alles, de grenzen zijn open voor iedereen, mensen krijgen later kinderen en je moet nog zoveel doen voor je je settelt. Goed om er bij stil te staan af en toe.

  3. Mooie post, en helemaal maar. Het is zo makkelijk je in de race van ‘sneller, beter’ te verliezen. Je constant met anderen te vergelijken. Daar draait het uiteindelijk niet om.

    • Nee precies. Dat continue vergelijken en blijven geloven dat het altijd beter moet, natuurlijk kan je blijven leren maar nu ‘ben’ je ook al :)

  4. Tuurlijk, je bent ergens altijd bezig om jezelf te ontwikkelen, om zoveel mogelijk met je tijd en capaciteiten te doen. Ik herken mezelf erg in wat je schrijft; ergens vind ik het nooit genoeg wat ik doe. Er kan altijd nog wel een tandje bijgezet worden of ergens een schepje bovenop worden gedaan. Flink vermoeiend als je erover nadenkt. Wél blijf ik altijd plezier houden in de dingen die ik doe, anders houdt het toch al snel op ;)

    • ja super vermoeiend! Dat was ook mijn realisatie toen ik die filmpjes in de sportschool zag. Even kiezen voor momenten waarop je tevreden bent met wie je bent kan echt geen kwaad. Maar is wel lastig…

  5. Good point. Ik heb dit jaar voor het eerst geen goede voornemens gemaakt maar een do’s en don’ts lijstje voor mezelf, met zowel serieuze als niet serieuze dingen waar ik mezelf aan wil blijven herinneren (zoals meer rode lipstick dragen, jeej). Een kleine overwinning voor mezelf want ook ik vraag me vaak af of ik het wel goed genoeg doe…

    • yay voor rode lipstick!! En zo’n lijstje lijkt me al beter dan een voornemenlijstje met allemaal moeilijk haalbare doelen. Daarmee wil ik niet zeggen dat je je niet in moet zetten om verder te groeien en te leren, maar niet 24/7 daar op gericht zijn.

  6. Dat heb je mooi geschreven. Om over na te denken. En hoe ik dat ga bereiken. Liefs!

  7. Dit is er één om over na te denken. Je hebt zeker een goed punt.

  8. Goed punt en ik ben het zeker met je eens dat we wel eens stil mogen staan en kijken hoever we al gekomen zijn. Maar we zijn ‘geprogrammeerd’ om verder te willen, de kunst is daar niet in door te slaan :)

  9. Heel treffend stukje! Ik snap precies wat je bedoelt, ik worstel er ook vaak mee. Ik denk dat dit je realiseren al een stap in de goede richting is!

  10. Goed punt, en waar. Altijd maar blijven doen wat je nu doet is ook niet goed, nieuwe dingen aanleren wel maar het moet zijn omdat je je wil ontwikkelen niet omdat je de beste wilt zijn.
    Ik ben zelf zo iemand die altijd maar meer wil en het niet goed genoeg vind wat ik nu doe. Waarbij ik soms vergeet dat ik dingen doe ik leuk vind.
    Ik moet wel zeggen dat dit beeld van mezelf er door iemand in mijn omgeving is ingekomen, hij is nu niet meer in mijn leven dus hopelijk kan ik weer terug komen naar de trotse en gelukkige ik die ik was :)

  11. Het is echt zo dat mensen er moeite mee hebben tevreden te zijn met het nu, met hoe alles nu gaat en welke fase van je leven je bevindt. Iedereen droomt over de toekomst, niet wetende dat de periode van nu ook al de toekomst is waar je vroeger naar uit keek.
    Ik maak me er ook vaak schuldig aan, plannen maken voor ‘straks’ in de hoop dat het dan beter wordt. Maar leer ook steeds meer te genieten van het nu, want al die plannen lopen nooit perfect zoals je op dit moment verwacht, gevolg zijn grote teleurstellingen en dan ben je de helft van de tijd kwijt geweest met het toeleven naar een periode die misschien helemaal niet zo mooi wordt als de periode waar je nu in bent.

  12. Fijne post, dank! Trouw blijven aan jezelf is ook bij mij een thema waar ik mijzelf vaak genoeg aan moet herinneren. :-)

  13. Wauw, wat een eyeopener… Wat jij opnoemt: streefgewicht behalen, meer boeken lezen, dat zijn twee van mijn goede voornemens. Van dat streefgewicht is ECHT voor mezelf, en nog 1,5 kilo en dan ben ik ook op mijn ideale gewicht.
    Vaak voel ik ook dat competitie-gevoel… Vooral op Facebook. Toen ik net was afgestudeerd was het ECHT een strijd op Facebook tussen verschillende klasgenoten: wie vindt er als eerst een baan? Ik deed er (gelukkig) niet aan mee, maar ik kreeg er wel nare kriebels van: waarom krijgt zij wel een baan en ik niet? Op een gegeven moment heb ik me maar ontvriend met een aantal competitiemensen, ik had er gewoon geen zin in om me te moeten bewijzen!

  14. Wat heb je dat mooi verwoord. Ik ben het helemaal met je eens :)

  15. (Zelf)acceptatie is een (soms moeilijke) eerste stap. En inderdaad dat inzien.

  16. Wat schrijf je toch altijd mooi. Het laat je net weer even nadenken over sommige dingen en dat is juist heel goed. Ik vond mezelf nooit heel fanatiek, maar kom er steeds meer achter dat ik wel degelijk ben. Ik stel hoge eisen aan mezelf en ben best perfectionistisch. Maar ja, waarom eigenlijk? Voor wie wil ik dat nou bewijzen? Best vermoeiend hoor, om zoveel van jezelf te vragen/eisen. Goed om nav jouw blog over na te denken. Gewoon mezelf meer rust gunnen. Echt genieten!

  17. Inderdaad. Nu ik erover nadenk ben ook ik continu bezig mezelf te verbeteren. Misschien moeten we maar eens meer tevreden zijn met degene die we écht zijn.

Comments are closed.