En hoe lang kijk je daar dan naar?

Sinds ik in Berlijn woon heb ik 2 musea bezocht. Berlijn, de stad van de kunst en de alternatieve art scene. En ik bezoek er 2 musea in 10 maanden. Dat is bijna een applaus waard.

Ik heb wel een degelijke kunst-opvoeding gehad. Mijn ouders sleurden me gemiddeld eens per maand mee naar een museum. Een beeldentuin. Een hunebed (telt dat ook?). Een oude kerk. Ik slaagde met een glanzend resultaat voor kunstgeschiedenis op de middelbare. Maar het mocht allemaal niet baten. Want mijn meest prangende vraag werd nooit beantwoord.

Hoe lang blijf je voor zo’n kunstwerk staan?

Neem nou de foto-tentoonstelling waar ik afgelopen week was. Mega druk. Echt Artis-druk. Kalverstraat-druk. Een rij mensen schuifelde langzaam langs de indrukwekkende zwart-wit foto’s. Mensen deden een stapje naar voren, naar achteren. Hielden hun hoofd schuin, bekeken het beeld vanuit diverse hoeken. Ik haalde ze allemaal in.

20140222_175317

Het voelde een beetje alsof ik de Sven Kramer aan het uithangen was. Maar weet ik veel? Hoe lang kijk je naar zo’n foto? Ben ik iemand die nou eenmaal gezegend is met een scherp observatievermogen en snelle hersenen. Dat ik zo’n foto kan processen in enkele luttele milliseconden? Ik denk het. Want in een half uur was ik klaar. Terwijl de mensen met wie ik binnen was gekomen, nauwelijks halverwege de galerij waren.

Ik besloot op zo’n museum-bankje te gaan zitten. Het gezelschap waar ik mee was, was namelijk ook nog ‘onderweg’. Zelfs dat hield ik maar even vol. Dus toen maakte ik een aanvulling op de laatste fotoreeks. Een reeks beelden van mensen die in een museum naar kunststukken kijken.

44a6c08c9be211e3971a0ab5eaa6645f_8

Het was leuk, het was schitterend. Maar ongemakkelijk. Want ik voel dat ik iets mis, wat voor zo veel van mijn medebezoekers geheel voor de hand ligt. Zij zien, zij zien, wat ik niet zie?

(Mocht je in Berlijn zijn, dit is een fototentoonstelling van Barbara Klemm in de Martin Gropius Bau, vlakbij Anhalter Bahnhof en Potsdamer Platz.)

 





Image Map
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Anne

17 Comments

  1. Oh, dat heb ik ook altijd! Ik merk dat ik vaak denk ok, mooi, maar er verder niet zoveel mee kan, dus daarom snel uitgekeken ben. Maar ik weet verder vrij weinig over kunst ofzo! :)

  2. Nou, ik herken het wel hoor. Ik loop ook altijd redelijk snel door een tentoonstelling. Maar dat komt denk ik ook, omdat ik niet altijd hoef te zien wat een kunstenaar er mee bedoelt, soms vind ik het gewoon fijn om het te zien, er iets van te vinden en weer door te lopen zonder er lang over na te denken. Ik vraag me wel eens af wat mensen denken als ze een kwartier voor een kunstwerk staan, zelf zou ik allang aan iets anders denken namelijk :)

  3. O, wat is dit herkenbaar! Ik ga ook altijd vrij rap door een museum heen, vooral als het een kijkmuseum is. Daarom ben ik meer van de doe-musea, alleen zijn die vaak voor een wat jongere doelgroep.

  4. Ik heb precies hetzelfde. Er moeten al stukjes bijstaan om te lezen, wil ik er niet snel snel doorheen gaan. Ik heb ook geen diepe gedachten over kunst. Meestal alleen maar ‘oh, wat mooi’ of juist het tegenovergestelde.

  5. Je hoeft niet per se lang te blijven staan om iets te appreciëren. (denk ik) ‘t Is voor mij ook herkenbaar.. En je hebt wel mooie foto’s gemaakt van kunstkijkers. Ik heb ook zo’n aantal reeksen :)

  6. Ja. Herkenbaar! Ik heb ook wel eens uren in een museum doorgebracht omdat ik dacht dat ik het misschien gewoon maar eens moest doen. De tijd nemen. Maar ik werd er niet veel wijzer van.

  7. Dit verhaal doet me denken aan een dagje dierentuin met schoonfamilie, alleen toen was de situatie net andersom. Ik kon minutenlang bij elk dierenverblijf blijven staan en de ene na de andere foto maken. De broertjes, moeder en oma van mijn vriend…. Die stonden 100 meter verderop te zuchten en te steunen. Die deden in mijn beleving een race wie er als eerste het hele dierenpark door was. Blijkbaar hadden hun het ook allemaal sneller gezien dan ik… Ach, die giraffe kwam anders wel helemaal naar mij toe lopen en die stofwolk van hen heeft hij nooit gezien. ;)

  8. ik vind ook dat je leuk schrijft!
    En ik snap je helemaal. Als ik iets écht interessant of boeiend vind kan ik best lang kijken en staren en nog meer kijken en erover denken. Maar als ik “gewoon wat foto’s zie” (in mijn beleving dan) ga ik er ook bliksemsnel doorheen.

  9. Heel herkenbaar. Ik loop ook altijd redelijk snel door een museum. Niet omdat ik het niet interessant vind, maar ik heb het dan gewoon gezien.

  10. Hahaha, héél herkenbaar! Ik heb het vooral met moderne kunst (een paar laarzen in een hoek… jaja, dus…). Als ik voor een artikel reis, moet ik zo veel musea bekijken dat ik niet eens tijd heb om uitgebreid stil te staan bij elk kunstwerk. Maar als iets me echt aanspreekt, kijk ik wel even wat beter. In Villa Borghese in Rome heb ik echt wel even om een aantal heel mooie beelden van Bernini heen gelopen (maar da’s met beelden dan ook wel makkelijk).
    Groetjes,
    Esther.

  11. Oh, dit is ook ZO herkenbaar!! Ik denk altijd dat iedereen net iets interessanter doet dan ze het eigenlijk vinden. Oké, niet iedereen, maar velen. Je hebt het toch vrij snel wel gezien…?
    En ook ik vind kunst leuk om te bekijken!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *