I am never what I wear

Wat is kleding voor jou? Definieert het je identiteit? Is het een uitdrukking van je persoonlijkheid? Ben jij je kleding?

De relatie van vrouwen met mode fascineert me. Ik vraag mezelf vaak af waarom ik de kleding koop die ik koop. Hoe ik in die kleding overkom op anderen. Of ik door, of ondanks, die kleding wel kan zijn wie ik ben. Journaliste, activiste en kunstenaar Aynouk Tan gaf er afgelopen week een Ted Talk over tijdens TedxAmsterdamWomen.

Schermafbeelding 2013-12-11 om 01.04.24


In haar lezing ging ze uit van twee hoofdpunten. Wij kopen in onze cultuur kleding, om betekenis te kopen. Daarnaast is kleding een bepalende factor in onze sociale relaties geworden.

Modehuizen bouwen luchtkastelen. Ze doen consumenten geloven dat ze items van bepaalde merken nodig hebben, om hun identiteit te kunnen vormgeven. Zonder een bepaald uiterlijk, kun je die betreffende persoonlijkheid niet bezitten. Als jij niet de hipster mode draagt, ben je geen hipster. Een zakenvrouw in een afgetrapte spijkerbroek? Die kan je niet serieus nemen. Zelfs authenticiteit is een marketingtool geworden. Alsof je authenticiteit koopt wanneer je die gestonewashte broek draagt. Of die nieuwe vintage look bril. Alsof je niet authentiek bent als je dat niet koopt. Hoe erg is dat de omgekeerde wereld jongens!

Mode speelt een belangrijke rol in sociale relaties. Jouw kleding heeft direct invloed op hoe mensen jou inschatten. Hoe komt dat? Omdat de hele mode industrie door ons is geïnternaliseerd. Alle luchtkastelen, welke eigenlijk gewoon gebouwd zijn door modebedrijven om winst te maken, hebben wij opgevat als de waarheid.  Mode is de lens geworden waardoor wij naar de wereld kijken. Je bent wat je draagt is het motto van onze tijd.

Deze lezing zette me gigantisch aan het denken. Ook ik koop betekenis, dat geef ik direct toe. Ik heb het gevoel dat ik zonder een bepaald uiterlijk niet over kan komen zoals ik wil overkomen. Dat mensen me niet accepteren zoals ik ben. Het voelt alsof ik zoek naar een manier om mijn ware ik te externaliseren, door kleding te kopen die uitdrukking geeft aan mijn innerlijk. Omdat ik niet meer precies weet hoe ik dat anders zou moeten doen. Om twee redenen is dat onmogelijk. Allereerst ben ik geen dag exact dezelfde persoon. Ik zou elke dag compleet andere kleding aan moeten doen en zelfs mijn haar bij wijze van spreken moeten aanpassen. Daarnaast, is kleding nodig om over te komen zoals je bent? Daar zit iets mis. Dat is het luchtkasteel waar Aynouk over spreekt. Dit luchtkasteel is zo aanwezig, de sociale relaties via mode zo diep geworteld, dat je de realiteit niet meer van de droomwereld kunt scheiden.

Jij bent niet je kleding. Je uiterlijk is een facade. Een groot rookgordijn voor wie je echt bent. Zoals Aynouk het zo treffend zegt: ‘I am never what I wear’. Hoe waar is dat.

Dan nog de vraag; wat nu? Hoe verander je zo’n samenleving? Ik kan mijn vinger er nog niet precies op leggen, maar met activistes zoals Aynouk zetten we alvast stappen in de goede richting. Al die massaconsumptie van mode, alleen om betekenis te kopen voor ons eigen leven, omdat we zijn vergeten hoe we via andere wegen kunnen communiceren. Dat is simpelweg slecht voor milieu, mens en dier.

De volledige talk van Aynouk Tan kun je hier bekijken (DOEN DUS!):





Image Map
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Anne

15 Comments

  1. Dit zet inderdaad aan het denken. Ook ik koop snel betekenis en eigenlijk, nu ik erover nadenk, past dat helemaal niet bij mij en bij hoe ik denk dat ik ben. Oef! Als ik vanmiddag meer tijd heb, ga ik het filmpje ook even bekijken..

  2. Zet me aan het denken. Ik zeg altijd dat ik me kleed op hoe ik me voel. Alleen is dat niet mogelijk. Heb er laatst nog een blogje over geschreven.

  3. Mooi, het zet je inderdaad aan het denken. Ik denk dat – wanneer je balans vindt in het kopen om betekenis te geven en kopen omdat je iets werkelijk mooi vindt, je op de goede weg bent. Ik geloof wel dat sommige doorslaan in het zoeken naar betekenis. Ik herken de valkuil in het graag kopen van een designer tas. Ik vind ze prachtig (mooi door het merk, het luxeproduct), maar heb het geld er niet voor over, dus zoek meestal een gelijke, die verhoudingsgewijs veel beter in het budget past. Maar toch.. ook ik heb de ‘geef betekenis aan mode’ valkuil.
    Mooi om weer even met beide benen op de grond gezet te worden!

  4. Interessant! Maar als je zegt dat je niet bent wat je draagt en dat je kleding niet belangrijk vindt is dat ook een statement (dat je uit dmv kleding)…

    • Ja het is een lastige he. Zeggen dat je niet bent wat je draagt is zeker een statement. Ik denk dat het vooral zo is dat er in de maatschappij een sentiment is dat jij je kleding bent, terwijl dat toch eigenlijk nooit zo is. Je kunt je innerlijk niet zo naar buiten ‘trekken’.

      Kleding niet belangrijk vinden is voor mij iets anders. Ik vind kleding wel belangrijk (moet lekker zitten en ik moet me er in op mijn gemak voelen) maar zou willen dat het allesoverheersende gevoel dat mensen er bij krijgen niet zo aanwezig zou zijn. Dat mensen je niet beoordelen op je kleding, en dat jij je vanuit je innerlijk ‘heel’ kunt voelen en niet het gevoel hebt dat kleding dat voor je kan doen.

  5. Dat is zeker interessant. Ik heb soms het gevoel anders over te komen door mijn kleding dan ik ben. Vind het ook best lastig omdat ik inmiddels een kind heb en niet wil doorgaan voor tienermoeder. Dit overkomt me regelmatig en dat is niet leuk.

  6. Jij schrijft zo’n interessante blogs! LOVE IT.

    Ik heb zelf niet zoveel met mode, maar heb juist daardoor het idee dat mensen me niet zo serieus nemen. Ik ga bijna altijd voor kleding die comfy zit en ik voel me dan ook HEEL ongemakkelijk in dingen die bijv. niet van katoen zijn. Die dingen die niet van katoen zijn hangen dan ook maar wat te hangen in mijn kast, maar soms wil ik wel gewoon een colbertje aan – sollicitaties bijv. Ik zeg ook altijd tegen mijn vriend dat ik kleding maar stom vind hahaha, ik ben echt een zomermens en heb ‘t liefst alleen mijn bikini aan. “Ik haat kleren”, dat zeg ik echt wekelijks nu met de winter. Ik moet wel zeggen dat ik vaak ‘t idee heb dat andere vrouwen op me neer kijken omdat ik niet zoveel aandacht aan mijn uiterlijk besteed, maar ik heb dan ook een hekel aan tutjes en barbiepoppen. Voor mij is het ook speciaal om mezelf lekker op te tutten en dan wel mezelf in een jurkje met hakjes te hijsen voordat ik op stap ga. Maar echt, dat komt zelden voor. Lang leve mijn huispak en mijn pyjamabroek.

  7. Ik draag verschillende stijlen, hangt van mijn mood af en dat weerspiegelt denk ik ook wel wie ik ben: divers. Aan de ene kant draag ik wat ik leuk vind en aan de andere kant wil ik uitstralen dat ik bij een bepaalde groep hoor (bijv boardchicks). Maar ik kan ook prima 2 stijlen combineren ook al hoor ik niet bij een groep, dat is dan mijn stijl i guess?

  8. Heel goede blog dit! Ik vind het aan de ene kant ontzettend sneu, die obsessie met kleding, maar doe er aan de andere kant zelf voor de volle 100% aan mee. Zeker nu ik bezig ben met duurzamer/eerlijker winkelen merk ik hoe pittig ik het vind om de Zara en de H&M te mijden en dat ik denk dat ik een bepaalde ketting nódig heb omdat dat zou passen over bepaalde truien, dat soort dingen. Heel gek.

  9. Ha dat is grappig! Hier wilde ik ook een blog over posten :) Nuchtere boodschap en knap “gepresenteerd”. Ze acteert ook nog eens heel goed. Ze speelt een van de hoofdrollen in de pilot van Queer Amsterdam. Een project waar ik aan meewerk. Even googlen voor meer info ;) Ik vind het fijn om er zo van doordrongen te zijn hoe fake die “jas” die je iedere dag draagt kan zijn, maar tegelijkertijd vind ik het ook mooi hoe je kan spelen met andermans perceptie van jouw “identiteit”. (Wat het uiteindelijk nooit is, want zoals ik al impliceer: het blijft een spel.)

  10. Heel interessant, maar ook een heel lastig punt! Ik koop kleding die bij mij past. Maar hoezo past het bij mij? Wat maakt het dat het bij mij past? Geen idee. Wat ik wel weet is dat ik mijzelf prettiger voel in kleding die ik leuk vind. Je krijgt er op de een of andere manier toch een andere houding door, vooral als je iets nieuws hebt. Maar daar kun je ook weer tegenover zetten: alsof iemand anders ziet dat dat nieuw is. Ja, heel raar is dat eigenlijk.

  11. Interessante vraag, goed om eens bij stil te staan. Natuurlijk ben je niet wat je draagt, maar inderdaad koop en draag je wel iets om een bepaalde reden. Ik wil me vooral lekker voelen in wat ik draag, dat is de hoofdreden om iets aan te trekken. Maar als ik kijk naar hoeveel moeite ik soms kan hebben om iets uit te zoeken voor m’n werk, helemaal in de zomer, is het goed om hier even weer bij stil te staan. Natuurlijk is bepaalde professionaliteit belangrijk, maar ik kan soms doorschieten in de gedachte wat wel en niet zou kunnen op m’n werk..

  12. Ze heeft een goed punt en het zet me zeker aan het denken! Ik heb haar zelf ook een keer “ontmoet” (groot woord, ze was aanwezig bij een event waar ik werkte) en mijn collega’s waren best even door het dolle heen dat ze zou komen. Ik kende haar helemaal niet, maar ik zou d’r wel herkennen aan haar outfit. Door haar kleding, en mede door de OMG-ze-is-er-reacties van mijn collega’s, voelde ik mij best geintimideerd. Nu ik er bewuster over nadenk was dat ook puur door uiterlijke facade, want die roept wel een (eerste) reactie op, en niet zozeer door haar als persoon. En dat is zeker wel iets om bij stil te blijven staan en om te herkennen als twee losse dingen, gezien het beoordelen op uiterlijkheden er stiekem toch een beetje in is geslopen. En dat terwijl ik het zelf ook super irritant vind als men mij (enkel) op mijn buitenkant beoordeeld… Ik moet er denk ik ook maar weer wat bewuster op gaan letten, thanks for sharing dus!

  13. Goed blogje! Ik merk wel dat ik liever blousjes en colbertjes draag enzo, zodat ik serieuzer overkom (vanwege mijn lengte en bolle hoofd haha zie ik er jonger uit dan ik ben).

  14. Wat een goed artikel! Ik vind fashion ook heel belangrijk, niet alleen voor mezelf, maar ook voor anderen. Ook ik (ver)oordeel anderen op hoe ze eruit zien, tot haar en make-up aan toe. Wat jij aanstipt is een goed punt, goed om over na te denken. Ik las laatst ook ergens over iemand die zichzelf als doel had gesteld om maximaal 30 items in haar kledingkast te houden en de rest weg te doen (met uitzondering van ondergoed en sokken). Zo zou ze meer ruimte hebben om haar innerlijk te laten spreken, in plaats van haar uiterlijk. Vond ik ook een mooie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *