Hoe wij er op kwamen naar China te gaan

“Hoe ben jij eigenlijk in China terecht gekomen tijdens je studie?” Een veelgestelde vraag wanneer ik mensen vertel over mijn studie-loopbaan. Van geschiedenis (revoluties), en rechten (uiteindelijk International and European law) tot Chinees. In Xiamen. Tsja.

Op die vraag kan ik verschillende theorie├źn loslaten. Het leven is verhalen vertellen. Dat is dus ook wat ik in dit geval doe.

Versie 1 – Voor de serieuze Grote Mensen waar ik op professioneel of zakelijk gebied mee omga.

Tijdens mijn studie Geschiedenis werd al snel duidelijk dat ik China het meest interessante gebied vond om te gaan bestuderen. Omdat je door het kennen van de taal een land en bijbehorende cultuur pas echt leert kennen, besloot ik om in China Chinees te gaan studeren. Tegelijkertijd deed ik onderzoek naar specifieke opstanden in de regio waar ik woonde.

Een kern van waarheid, maar de oorsprong van mijn China-interesse is in dit geval fictief.

Versie 2 – Voor het ‘ik wil toch wel graag dat deze mensen mij leuk en assertief vinden en ze graag een interessant verhaal vertellen’ publiek.

Ik wilde tijdens mijn studie graag een semester in het buitenland vertoeven. Het liefste zo ver mogelijk weg van huis. Een exotisch land dat ik helemaal van scratch zou moeten leren kennen. Inclusief een taal die niet veel Westerse mensen spreken, graag. China heeft dat allemaal. Plus het is een land met -zacht uitgedrukt- een bijzonder politiek systeem. Belangrijk voor je persoonlijke groei om zoiets mee te maken.

Wederom, ook een kern van waarheid. Maar toen ik de beslissing nam om te gaan ging dat zeker niet zo weloverwogen.

Versie 3 – Bewaar ik voor de mensen die ik echt wil leren kennen, en zij mij hopelijk ook.

Ik heb een fascinatie voor revoluties, opstanden, veranderingen. Waar zijn dit hele actuele onderwerpen? Wat was 1 van de verste bestemmingen waar de UvA een uitwisseling mee had? Een plek waar ze weinig Engels zouden spreken? Xiamen. Ik en mijn vriend wilden allebei naar het buitenland. Canada misschien. Al was dat redelijk bekend. Frankrijk? Daar waren we al 2 maanden voor een talencursus geweest. De impuls-keuze was gemaakt.

Pas een paar weken voor vertrek kwam ik (godzijdank zo laat, anders had ik me misschien wel bedacht) achter het volgende:

- Xiamen heeft een subtropisch klimaat = enge ziektes en gekke beesten.
- Plus, mijn huid is zo wit dat zelfs Chinezen er jaloers op zijn en zich afvragen of ik mijzelf bleek (??). Handig, in die felle zon.
- Al wilde ik wel dat er weinig mensen Engels zouden spreken, vrijwel NIEMAND, zoals daar het geval, was misschien een beetje te veel van het goede (al resulteerde het er wel in dat ik in no-time mijn eerste woorden praktisch Chinees sprak).
- Chinees is echt moeilijk.
- Xiamen is een bufferzone tussen Taiwan en China. Inclusief uitgebreide legerbasis en vele veiligheidscontroles.
- Voordat je zes maanden naar China mag voor studie, moet je door een uitgebreide medische check-up, waarvan de resultaten naar de Chinese overheid moeten voor goedkeuring van je visum…

Maar achteraf was dit het allemaal waard. Wat ik tegen iedereen hetzelfde vertel, is dat deze tijd in het buitenland me heeft gevormd tot wie ik nu ben. Het leven kreeg een nieuw perspectief, doordat ik een andere beleving van het begrip ‘Vrijheid’ mee kreeg. Ik leerde een taal die mijn hersencellen dwong op een andere manier na te denken. Ik ontmoette mensen van over de hele wereld die voor altijd in mijn hart zitten.

Je leven is een reeks verhalen. De kunst zit hem in het doorvertellen.

 





Image Map
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Anne

8 Comments

  1. Mooi verhaal Anne.
    Een beslissing is inderdaad nooit op maar een aspect gebaseerd, er zijn altijd meerdere.

    Maareh, Chinees moeilijk? Naarmate je beter wordt valt het echt wel mee. En die tonen hebben ze ook maar een beetje voor de sier ;)

    • haha dank voor je reactie Yvon! Je hebt helemaal gelijk, de eerste lessen Chinees zat ik vaak met mijn mond vol tanden, je kan er dan geen touw aan vastknopen. Maar als je de essentials eenmaal onder de knie hebt gaat het eigenlijk best snel (en verdwijnt het ook even snel als je niet blijft oefenen, trouwens…). Gelukkig voor ons zijn die tonen niet altijd zo essentieel als soms lijkt ;)

  2. Ergens toch typisch dat ik die vraag nooit gesteld krijg, alsof het met een Aziatische achtergrond ‘normaler’ is een periode in China rond te hangen. Verder vind ik de laatste zin erg treffend, zo had ik er nog niet over nagedacht, waar en mooi!

  3. wauw dat is wel een hele grote stap die je had gemaakt. Ik neem aan dat je daar een hele grote avontuur had. Heel leuk om te lezen zo! :)

  4. Als je fascinatie voor revoluties, opstanden & veranderingen en het ‘bijzondere’ politieke systeem de redenenen waren om naar China te gaan, dan was het toch juist interessant om in de militaire bufferzone tussen China en Taiwan te wonen, waar alles op scherp staat? Draagt alleen maar bij aan de ervaring lijkt mij! :-)

  5. Mooi om te lezen!
    En ook leuk om je verschillende antwoorden te zien ;-)! Heel herkenbaar, achteraf is een keuze vaak heel goed (of juist niet) uit te leggen, terwijl het op het keuzemoment toch vaak neerkomt op een gevoel, iets wat je trekt.
    Mooi!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *