Healthy-terror

Worst en bier. Een zak chips, zuurtjes en een pak koekjes. Een verloren komkommer en wat witte pasta. Gevolgd door goulash uit blik en een ovenpizza. Genoeglijk kijk ik naar de volgende reeks boodschappen die voorbij komt op de band. Broccoli, Chinese kool, tomaten, bananen, appels, ongezouten noten, havermout, magere melk. Een gevoel van lichte trots trekt door mijn lijf. Wat eet ik toch gezond. Een schouderklopje voor mezelf.

Tot ik mij tot de orde roep. Waar slaat dit commentaar eigenlijk op? Ik bedien mezelf vaak van dit soort supermarkt-terreur. In stilte, dat wel. Oh wat voel ik me fijn als wat in mijn maag zal gaan belanden zogenaamd gezonder is dan dat van degene voor me. Maar waarom?

51c791c8717711e3946c12acc09e8934_8

dit zijn dus hele gezonde bonbonnetjes – appetijtelijk hm? …


De laatste tijd begint de gezondheid-hype in mijn ogen ongezonde vormen aan te nemen. Het is alsof je in de boeien zult worden geslagen als je ooit nog een stuk witbrood in je mond stopt. Laat staan als je die zak chips aanraakt. Nee, de goden zijn gedoemd. Een lang leven is jou niet beschoren als je dat slechte voedsel aanraakt.

Alle misverstanden aan de kant, hoor, ik ben heus voor jezelf goed behandelen en gezond eten. Maar soms voel ik me iets te terreur-ie hierin. Zo van niet leven of laten leven. Zo iemand met een veroordelende houding tegenover mensen die geen ‘superfoods’ eten. Laten we even wel wezen, veel van die superfoods zijn natuurlijk niet zo ‘super’, maar gewoon marketingtrucjes he. Daar doen we vrolijk aan mee (ja, ik ben ook super-schuldig – maar ik voel me echt beter als ik dat eet! – ehm, placebo-effect?). Waarom mensen veroordelen die toevallig niet op een groente-en-fruit dieet zijn, of zin hebben in een lekkere pizza of gezouten pinda’s na lange dagen werken?

Zijn we met z’n allen niet een beetje te ver doorgedraafd in al dat zogenaamd gezonde? Laten we wel wezen, wie weet eigenlijk nog langer wat echt gezond is? Ik hanteer uit gezondheids-wanhoop maar vaak het motto: alles met mate. Dus ook die superfoods. You never know. Daarnaast het volgende, wat vaak zo uit het oog lijkt te zijn verloren: als je gezonder eet vergroot je de kans op een lang leven, de KANS. Het is geen garantie.  Je kunt slechts hopen dat al dat ‘gezonde’ gedoe je wat langer weg kan houden bij de man met de zeis.

Gezond eten, wat dat ook precies moge zijn, maakt je volgens mij geen ‘beter’ mens of ‘meer’ mens. Hoogstens kan je jezelf kwalificeren als een mens die bewust met eten bezig is, op zijn eigen manier. Eentje die na empirisch onderzoek heeft geconcludeerd zich beter te voelen na het eten van bepaald voedsel. Go for it. Vooral zo doorgaan. Maar laat iedereen anders lekker zijn eigen waarden – en eetpatroon – bepalen?

Ja, dit is dus ook een brief aan mijzelf. Soms moet je namelijk dat stemmetje in je hoofd even toespreken. Die benen weer op de grond zetten en de realist in jezelf bovenhalen. En dan lekker genieten van je summer rolls voor lunch (nofatnosugarsuperhealthyyeah-vind-ik),  terwijl je collega’s zich tegoed doen aan hun pizza. Wat ruikt dat lekker he…

 





Image Map
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Anne

28 Comments

  1. Ik denk dat er een soort balans in moet zijn. Sommige dagen ben ik echt een health freak terwijl het een andere dag zo patat kan zijn als avond eten. Genieten hoort erbij!

  2. Ik ben het helemaal met je eens! En maak mij er ook zelf schuldig aan. Pf. Ik wil helemaal niet veroordelend zijn, maar ergens zit er toch een stemmetje in m’n hoofd dat zegt ‘ha, mijn boodschappen zijn 10 X gezonder dan die van jou’.. Belachelijk toch! Ik ga er mee ophouden. Bij deze. ;)

  3. Het is echt een hype hè? Ik schreef er op mijn website (niet Schrijfmeisje) ook al een stukje over. Ik voelde me laatst namelijk zó slecht dat ik een kaasstengel at (in het openbaar nota bene). Ik ben enorm gevoelig voor al die dingen en alle online posts over hoe geweldig gezond iedereen eet en hoe veel kilometer/uur er nu weer gesport is helpen me niet. Sowieso, waarom moeten we dat allemaal iedere keer delen?

    Ik ben zelf echt geen heilig boontje op dit gebied als herstellende van een eetstoornis en ik ben zeker pré gezond leven, maar in mijn ogen is balans daar wel een sleutelwoord bij. Een lekker taartje mag best op z’n tijd. Of een frietje. Of juist een supergezonde dag. Mag allemaal.

    • ja de balans is denk ik zoek inderdaad. Schuldgevoel is gewoonweg geen goede emotie met betrekking tot eten denk ik. Er moet geen veroordeling tegenover staan als je bepaalde voeding wel/niet tot je neemt…

  4. Goh, ik eet niet altijd supergezond. Ik kan echt genieten van een pak friet of een afhaalpizza zo nu en dan. Maar wij zondigen wel maar 2 keer per week. Dus 1x een afhaalmaaltijd en 1x snoepen voor tv. And that’s it.
    Voor de rest eten wij redelijk gezond. Ik ga ook sneller zelf pizza maken dan er eentje te gaan halen of uit de diepvries te nemen. Zo weet je tenminste wat er juist in je eten zit!

  5. Ik heb hier ook wel eens over nagedacht; gaat het niet een beetje ver? Natuurlijk is volkoren beter dan wit, dat snap ik ook. Maar wit is niet ontzettend slecht. Het is geen drugs of iets, het is gewoon een ander voedingsmiddel en daar kan je best eens 3 of 4 sneetjes van nemen zonder ineens verschrikkelijk ongezond te zijn? Ik probeer ook gezond te eten, maar een bakje chips of de door mijn vriendinnen zelf gemaakte chocolademousse zie je mij niet afslaan! Mooi artikel! Liefs, Stella.

  6. Ik voel altijd best wel stom als ik naar de kassa kom met bijna alleen maar ongezonde dingen, maar daarna denk ik; fuck it. Het punt is denk ik dat mensen gezond doen om het gezond willen doen, en niet om het lekker in je vel zitten. Dat is toch veel belangrijker? En daar moet ik af en toe voor sporten en een mandarijntje voor eten.

    • Ja precies, veel te veel mensen doen gezond vanwege de hype volgens mij. Niet vanwege dat ze het idee hebben dat het beter is voor hun lijf/hoofd. Volgens mij bereik je dat gevoel van lekker in je vel zitten ook alleen als je eet op een manier die voor jezelf overtuigend werkt. Niet als je dat doet om anderen te overtuigen dat je een ‘goed’ mens bent of iets dergelijks…

  7. Yes, zeker schuldig! Ik kijk ook altijd naar de boodschappen van de persoon voor me en voel me beter wanneer ik meer groente & fruit in mijn mandje heb (wat vrijwel altijd het geval is haha).

    Ik denk dat het allemaal gaat om balans, de 80/20 regel. Wanneer we over het algemeen gezond eten, maar niet te veel afslaan komt het denk ik allemaal wel goed. Die portie friet balanceren met een salade de dag erna, en die 10 tequila shots wegspoelen met veel water met citroensap.
    En vooral luisteren naar ons lichaam en eten wanneer het honger heeft en niet eten wanneer je geen honger hebt (ook al is ontbijt de belangrijkste maaltijd van de dag, en is 19 uur een goed moment om te dineren).

  8. Ik heb het idee dat sommigen er wel in doordraven ja, vooral op sommige blogs. Maar goed, respect voor de discipline, want die heb ik niet wat betreft eten haha.

  9. Vooral op Instagram komt het veel voorbij, voornamelijk de sapjes zie ik. Ik vind dat ik thuis een goed eetpatroon heb meegekregen en natuurlijk kunnen sommige dingen gezonder (volkoren pasta ipv witte pasta bijvoorbeeld). Van mij hoeven die ‘superfoods’ niet, behalve als ik het lekker vind natuurlijk!
    Want dat is het ‘m ook… Ik heb een keer havermout gegeten, want dat zou zo gezond voor je zijn, maar ik vind het zó vies. Dan ga ik dat echt niet eten omdat het nu eenmaal gezonder is dan een broodje.

  10. Poeh zeg! Dit is wel een keiharde confrontatie met mezelf.

    Toen ik nog erg met mijn eetstoornis worstelde bekeek ik altijd trots de inhoud van mijn winkelwagentje. En harde keiharde oordelen over andere mensen die hun boodschappen op de band aan het leggen waren. Allemaal FOUT(!) en ongezond voedsel. Nog altijd let ik teveel op andere mensen wat ze aan boodschappen meenemen. En heb daar een oordeel over… Ik moet daar echt mee stoppen.

    Gelukkig heb ik mijn eetprobleem goed onder controle. Op wat paniek momenten na gaat het erg goed en durf ik rustig eens een koekje of stuk chocola te eten!

    Liefs Janie

  11. Je hebt helemaal gelijk. Veel mensen (incl ik) draven inderdaad door. Maar ach, gezond als hip is nog altijd beter dan een pizzarage ofzo haha…

  12. Je hebt inderdaad gelijk, volgens mij herkennen heel veel mensen zich in het boodschappenverhaal! Ik probeer zelf gewoon te eten waar ik me goed door voel, wat dat precies is moet ik af en toe nog een beetje uitvinden. Wat nou echt gezond is, vind ik inderdaad ook een hele moeilijke vraag. Als ik daar te lang over na ga denken word ik helemaal gek, met al die verschillende verhalen de laatste tijd..

  13. Precies dit!
    Ik ben opgegroeid met volkoren brood, niet elke dag vlees, veel groenten en fruit, maar ook gewoon taart (mijn moeder plaatst soms zelfs mooie Facebookstatussen als ‘taart is vakantie geen vakantie zonder taart’ zonder enige vorm van interpunctie, hahaha) en een stukje chocola op zijn tijd, dus dat is waar ik aan gewend ben. Die eetgewoontes werken goed voor mij, ik merk bijvoorbeeld dat als ik bij anderen ben/op vakantie ben en veel witbrood en frisdrank eet en drink me minder goed voel, maar ik ga echt geen anderen beoordelen die wel graag Cola drinken of zo. Net zo min als anderen mij mogen beoordelen, mensen die “huh maar je sport toch helemaal niet hoe kun je dan taart eten je bent niet eens heel dik of zo echt raar hoor”/”ja zo veel koolhydraten in pasta zijn echt slecht hoor, zou ik mee stoppen als ik jou was!” zeggen mogen van mij echt een enkeltje Timboektoe.

  14. Grappig, hierover staat/stond (? ik weet niet meer welk nummer) een artikel over in de Viva! Ik ben het er wel een beetje mee eens, ik word ook nogal moe van iedereen die alleen soya yoghurt met chia zaad en goji bessen eet. Gewoon, voor de hype. En dan over een jaar weer aan de bammetjes met pindakaas, als dat een hype is – maar nu wel de bammetjes met pindakaas-eters veroordelen als ongezond. Vermoeiend! Maar op zich moet iedereen gewoon zelf weten wat ie eet en waar hij/zij zich goed bij voelt natuurlijk :)

  15. Haha, momenteel mag ik er met m’n modifast eigenlijk niks over zeggen, maar normaal gesproken ben ik ook voor de balans. Gaat me meestal ook wel goed af, alleen de laatste drie maanden van 2013 wat minder, vandaar even een flink dieet. Na januari wordt er zo af en toe gewoon weer een pizza naar binnen geschoven, om dat de dag erna te compenseren met een gezonde salade ;)

    • En wat betreft die super foods: eerlijk gezegd geloof ik daar niet zo in. Vind het een hoop gedoe om die groene smoothies etc. klaar te maken en er zijn zoveel verschillende zaadjes e.d. die goed voor je zouden zijn dat ik door de bomen het bos niet meer zie. Alles met mate, dan zou het goed moeten komen ;)

  16. Hahaha ik had toevallig net nog zo’n momentje – heel kort hoor! Maar hij was er wel…dat stemmetje. Ik sta mijn groenten. fruit, sapje, lijnzaad en een stukje hele pure chocolade af te rekenen en achter mij worden de benodigdheden voor een stapel pannenkoeken met spek neergezet. Nu kán het zo zijn dat ik extra kritisch hun boodschappen bekeek, omdat ze de hele weg door de supermarkt al woorden hadden met elkaar op een zeer gênante manier en ik ze elke keer tegenkwam. Maar toch…ik dacht het en dat is niet oke, vind ik dan van mezelf. Foei! :-) (ergens is het eigenlijk wel menselijk om zulke gedachten te hebben – ik las ooit eens hoe de Dalai Lama ook zijn momenten had en daarmee aan wilden geven ‘dat hij ook gewoon mens is’ – en goed dat je ze opmerkt en jezelf even terugfluit….niemand is perfect….wat is perfect eigenlijk?)

    Ik herken wat je schrijft. En eerlijk gezegd word ik redelijk gestoord van alle gezond-eten-fanatiekelingen. Eet ik iets gezonds – dénk ik – gaan zij weer vertellen dat onlangs uit onderzoek is gebleken dat blaaa blaaa blaaa! Ja. ‘Straks kan een mens niks meer eten!’ mopper ik dan. Maar ik wil er niets meer over horen. Klaar. Sinds vorig jaar ben ik ruim 16 kilo afgevallen. Dat wilde ik er al heel lang vanaf hebben en toen ik langdurig ziek werd, kreeg ik mijn zin. Toen mijn eetlust langzaam weer een beetje terugkeerde moest ik opnieuw “leren eten”- zo voelde dat. En sindsdien eet ik volledig op gevoel. Waar ik behoefte aan heb, eet ik. En dat is meestal licht en ‘gezond’ (tussen ‘, want iedereen heeft een ander idee van gezond dus) voedsel. En ik voel mij daar goed bij. Veel beter dan toen ik eigenlijk maar wat at en probeerde gezond te eten maar me liet leiden door ‘wat men zei’.

    Met de oren dicht loop ik door de winkel – doe boodschappen op gevoel; iets wat heel goed gaat! Maar als ik toevallig ENORM trek heb ik chips met een dipje, frietjes met vette mayo, een dikke vette reep chocolade (en dus geen verantwoord stukje pure choco)….dan DOE ik dat en geniet er enorm van. Mmmmmmm! Hahahaha! Huuuurluk! En de volgende dag eet ik weer op gevoel. Ook hurluk!

    Ik was altijd erg aan het jongleren met voedsel en was daar dan ook nog slecht in dus ik gooide maar wat en zo…en nu weet ik dat het gewoon voor mij (let op: VOOR MIJ :)) beter is als ik eet waar ik behoefte aan heb. En niet wat mij voorgeschreven wordt. Mijn lijf en ik zijn eindelijk goede vriendjes!

  17. Ergens heb je wel gelijk, maar ik doe er net zo hard aan mee. Aan de andere kant is het wel goed om met gezond eten bezig te zijn, en er zijn weinig mensen die 100% gezond eten, haha.

  18. Ik eet inmiddels een hoop minder suiker en ik voel me een stuk energieker, erg fijn is dat! Maar wat is het heerlijk om af en toe een flink stuk taart te eten. 80% gezond en 20% is wat mij betreft een prima evenwicht. Genieten móet ook absoluut, dat is noodzaak!

  19. Ik ben meestal degene met de stapel ongezonde boodschappen op de band haha! Ik oordeel daarin ook niet over anderen want laat ik eerst zelf maar de discipline op leren brengen om alle lekkere dingen te weerstaan :-).

  20. Ik ben het helemaal met je eens: balans is het codewoord. Ja ik ben schuldig aan gezond eten, maar zéker ook aan ongezond eten. Och, jongens, laten we toch gewoon genieten van het leven en niet te moeilijk doen.

  21. Tja, wat gezond is voor de één…
    Dat is iets wat je zelf moet uitdokteren en inderdaad alles met mate :)
    Ik verlies mezelf ook vaak in vettige junkfood maar ik voel wel dat mijn lijf me dankbaar is als ik het wat gezonder aan doe.

  22. Heel waar. En lastig onderwerp ook. Want iedereen weet wel wat er wel en niet gezond is voor hem/haar maar toch… Ik eet redelijk gezond geloof ik, doe mee aan sommige hypes (yummie, avocado en havermout) maar heb ook periodes dat ik me schuldig voel over de kaas op m’n brood en het wijntje bij het eten omdat ik hoognodig wat kilootjes kwijt moet/wil. Ook niet fijn dus ik ga voorlopig vooral even voor regelmaat, met groenten. En kaasfondue, zoals gisteravond ;D

  23. Weetje wat het is. Als je eet waar je je écht goed bij voelt, dan kan het bijna niet mis gaan. En dan zijn superfoods misschien wat overdreven -vind het ook marketinggedoe- en kan friet of pizza soms ook gewoon heel lekker zijn. Maar als ik eerlijk naar mezelf ben, dan merk ik dat ik echt moe word als ik veel suiker eet. Dus 4 koekjes en dan een uur later je niet lekker voelen. Dan is het verschil met andere dingen eten groot. Dus probeer ik met veel plezier andere lekkere dingen te maken waar wat langzamere suikers in zitten. En zo zal dat voor iedereen weer anders zijn. En ook ik geniet nog steeds heel erg van een stuk taart mét veel suiker op zijn tijd. Luister naar je lichaam, en het komt wel goed, is dus wat werkt, denk ik.

  24. Eens met Whitney, er moet een balans zijn. Je hebt inderdaad van die foodpolitieagenten, maar ik kom nog vaak genoeg op feestjes waar we gewoon aan de chips en bitterballen zitten. Het moet beide kunnen. Gezond leven is keuzes maken. Als je dagen gezond hebt gegeten, mag je toch best een keer aan de chips gaan, dan is dat niet ongezond, want je hebt er bewust voor gekozen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *