Haar Ambitie: Kim

 Ambitie. In ieder van ons schuilt een doel waar we naar streven, een droom die we graag verwezenlijken of een ideaal dat we werkelijkheid willen maken.  In de serie ‘Mijn Ambitie’ vertellen echte mensen hun verhaal. Ter inspiratie, lering en vermaak! Iedere week verschijnen er meerdere nieuwe artikelen online. Voor een overzicht kun je hier terecht.

 

Kim Bergshoeff zit vol vuur en ambitie. Een pittige vrouw, aan een kritische blik ontbreekt het haar niet. Over Skype hebben we een levendig gesprek over ambitie, je blijven druk maken om dingen die er toe doen, en chronisch ziek zijn.


mg_2016Diverse ziekenhuisopnames (Kim heeft de ziekte van Crohn) zorgden er voor dat Kim niet langer als leerkracht voor de klas kon staan. Met een studie Nederlands achter de kiezen en een voorliefde voor schrijven, besloot ze haar eigen tekst- en vertaalbureau op te zetten. Om op die manier de onafhankelijkheid op te zoeken. Schrijven valt goed te combineren met haar chronische ziekte. Inmiddels zijn er al drie boeken van haar hand verschenen, en is een vierde bijna af. Zoals staat omschreven op haar blog is het een van haar ambities om: “met haar columns net zo bekend te worden als Aaf Brandt Corstius. het grote verschil is dat Kim vaak schrijft over de ziekte van Crohn en een litteken heeft vanwege een darmoperatie. Ze wordt dus graag de nieuwe Aaf, maar dan met een Jaap!”

 

Ik vraag haar naar haar ziekte, en hoe ze die ervaart. “De vraag ‘hoe gaat het’ antwoordden de meeste chronisch zieken ook met ‘goed’. Misschien moeten we daar opener in worden, zodat mensen begrijpen dat we echt ziek zijn”. Er is veel onbegrip voor chronisch zieken, merkt Kim. Daar wil ze wat aan doen. Horkerig gedrag, ze heeft het er helemaal mee gehad. Ook het haast gedwongen positief moeten denken als chronisch zieke is iets geks. “Enorm schijt”, zo omschrijft ze het. “Je kunt niet iedere dag hopen dat het beter gaat, en dan telkens weer voor een teleurstelling komen te staan. Na een dooddoener als ‘ het komt wel goed’ sta ik echt met mijn bek vol tanden, zeker als die van een mede chronisch zieke komt.” De ziekte accepteren zoals die is. Dat is volgens Kim belangrijk.

 

Ze opent graag mensen de ogen. Niet alleen op het gebied van chronische ziek zijn. Ook als het bijvoorbeeld om seksisme gaat, is Kim een felle. Zo schreef ze laatst een vlammend stuk over de reclamecampagnes van de Jumbo. Kim vertelt me over Zweden, waar een nieuw keurmerk voor de vrouwvriendelijkheid van films is ingevoerd, de Bechdel test. Sinds ze hiermee bekend is, bekijkt ze films met andere ogen. Bijna geen enkele Hollywoodfilm komt door de test(positieve uitzondering: the Hunger Games). Er zijn te weinig vrouwen in de film die bij naam worden genoemd. Er zijn geen gesprekken tussen vrouwen in de film. Of die vrouwen hebben alleen maar gesprekken over de hoofdpersoon, een man. Waar is dit mis gegaan? Ze leert me over de kunstenares Judith Leyster. Een talentvolle kunstenares die zich volgens wikipedia na haar trouwen volledig op haar kinderen heeft gericht, en stopte met werken. Niets is minder waar, zegt Kim. Judith was de zaakwaarnemer voor haar man. Schilderde zelf bovendien nog in opdracht, omdat de vraag naar haar werk onverminderd groot bleef. Waarom is die geschiedenis nergens te vinden? Ze lacht, “we moeten vraagtekens blijven zetten, anders blijven dit soort verhalen verborgen!”

 

 

Kim haalt inspiratie om te schrijven uit van alles. Stomme media uitingen. De behandeling van chronisch zieken door bijvoorbeeld de politiek. Vreemde stereotypering van mensen op basis van geslacht. Ze geeft er haar eigen draai aan. Schrijft met als doel, zoals ze het zelf omschrijft “mensen aan het denken te zetten, al helpt het maar af en toe”. Want als niemand zich er druk om maakt, komt er ook geen verandering. “Zolang je je maar druk maakt om belangrijke dingen”, voegt ze er aan toe, “en soms schrijf ik ook wel stukjes over luchtige dingen, hoor”.

 

We sluiten het gesprek af. Kim heeft een manier gevonden waarop ze met haar chronische ziekte kan leven. Er blijven hindernissen, maar dat is niet anders. De ambitie zelfstandig te zijn heeft ze waargemaakt. Wat mij betreft ook de ambitie om mensen de ogen te openen, ik wil iedereen aanraden haar blogs te lezen. Nu is het nog wachten op die eerste roman, het volgende project waar zij haar zinnen op heeft gezet.

 

Bedankt voor het leuke gesprek Kim. Vragen, opmerkingen, complimenten en schouderklopjes: in de comments graag!





Image Map
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Anne

11 Comments

  1. Heel mooi interview. Bondig en met een sterke inhoud. En ik heb er weer een mooi blog bij om te lezen.

    Kim wat schrijf je sterk op je blog! Blijf vooral doorgaan om mensen te helpen met het afnemen van hun oogkleppen.

  2. Wat een leuk nieuw item Anne! (tenminste, ik lees hier nu voor het eerst over, ben veel te afwezig geweest :( ). Mooi verhaal, altijd fijn om te lezen waar andere mensen de inspiratie en kracht vandaan halen en hoe zij hun ambities waarmaken. Kom maar op met meer van deze posts =)

  3. Gaaf verhaal! Mooie kernnotie van het ‘blijven uitdagen, blijven vragen stellen’. En heel fijn dat ze de film-test aanhaalt. Ik zit hier in Zweden met m’n werk ook in een ‘women at work’ initatief, waar we professionele vrouwen informeren, inspireren en bij een laten komen tijdens events. Ik ben blij dat er al meer wordt gericht op de ontwikkeling, kracht en intelligentie dan alleen de buitenkant, maar er is nog genoeg te doen. Alsnog verdienen Zweedse vrouwen (en ik ook) minder dan mannen. 7 maart een conferentie van een Saudi Arabische vrouw die advocaatschap ambiert, een wereld apart!
    Ga door met je verhalen Anne!! Erg interessant

  4. Supermooie en inspirerende verhalen zijn de ambitie blogs! Ik heb nu weer een nieuwe blog toegevoegd aan mijn bloglist:) ga zo door Kim en Anne!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *