Een net – emigratietip

Op 1 april werk ik een jaar in mijn huidige functie. Dat maakt dat ongeveer om deze tijd, een jaar geleden, ik te horen kreeg dat ik naar Duitsland zou verhuizen. Het zou het begin betekenen van een bewogen periode, waarin ik de keuze maakte voor een leven in een andere stad waar ik maar moeilijk aan kon wennen.

Vorig jaar maart was de keuze vrij eenvoudig. Of solliciteren naar een baan in Berlijn, of mijn baan verliezen. Ondanks dat ik mijn zinnen had gezet op emigreren naar China binnen afzienbare tijd, besloot ik om de gok te wagen. Berlijn, ik had er nog nooit aan gedacht naar die stad te verhuizen. Maar toen kreeg ik de baan en kwam alles in een stroomversnelling terecht. Binnen een maand had ik Amsterdam verruild voor Berlijn.

Van de week sprak ik een collega die nog niet zo lang geleden is verhuisd naar Berlijn, ook voor een baan bij hetzelfde bedrijf. Het viel haar wat zwaar. Niet dat het niet leuk is, maar het is ineens wel heel ontworteld. Al je vrienden, activiteiten, sociale contacten en vaste hangplekken verdwijnen. Het is hard werken om dat in een nieuwe stad op te bouwen. Zeker als je daarnaast 40 uur per week werkt (of meer).

Ik ben gelukkig in deze stad, ze voelt als mijn thuis. Maar ook voor mij is er nog steeds dat gat. Mijn sociale leven is vrij rustig. Buiten mijn collega’s en incidenteel wat Nederlandse contacten in Berlijn ben ik best op mijzelf aangewezen. Dat krijg je met werktijden waar bijna niets omheen te plannen is. Een bewuste keuze voor nu, want als workaholic vind ik het prima om mij overdag te storten op mijn baan en ‘s avonds en in het weekend op side projects.

Wel ben ik een les rijker. Mocht ik weer naar een nieuwe stad verhuizen, of iemand anders spreken die op dat punt staat, zal ik altijd op het hart drukken om eerst een tijdje niets te doen. Door de stad te dolen. Favoriete hotspots te ontdekken. Een fijne hobby uit te zoeken,  of een intensieve talencursus te volgen. Naar meetups te gaan voor expats en meetups met locals, om zo nieuwe wortels te groeien in je nieuwe stad.

Dat is wat mij betreft tip nummer 1 voor toekomstige emigrees. Geef jezelf de tijd om te aarden in de nieuwe stad, om aan een sociaal (vang)net te bouwen.

Wat jij? Zijn meer van dit soort tips leuk trouwens?





Image Map
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Anne

13 Comments

  1. Ik heb geen immigratieplannen, wel een paar maanden in het buitenland gewerkt voor mijn toenmalige studie, en ik herken wel wat je schrijft. Vooral de eerste week was een ramp, zo’n heimwee had ik. Gelukkig werd ik door mijn broertje (die theologie studeert) verteld dat ik toch echt zo snel mogelijk naar een bepaalde kerk in die stad moest, omdat hij graag wilde weten wat voor diensten ze daar hielden. Daardoor had ik een stok achter de deur om onder de mensen te komen, die wat meer met mij gemeen hadden dan de ex-daklozen waar ik mee samen moest werken. Het idee dat ik elke zondag even échte koffie kon drinken in plaats van oplos-zut en wat andere gezichten zag heeft me er toen toch een beetje doorheen gesleept.

  2. Ik vind het zo leuk om hierover te lezen! Ik heb zelf geen plannen (wel veel dromen, maar dat terzijde) en vraag me dan altijd af hoe dingen zullen gaan, of je inderdaad gemakkelijk iets nieuws opbouwt. We gaan binnenkort wel verhuizen naar een andere stad in Nederland waar we niemand kennen (maar wel vrienden dichtbij) – is natuurlijk echt anders, maar daar vraag ik me soms al af of we snel nieuwe mensen leren kennen!

  3. Heel herkenbaar! Ik heb de eerste 3 maanden in Kopenhagen besteed aan rondhangen en het voelde als 1 grote maar nuttige vakantie. Ik heb echt nog geen super-uitgebreid sociaal vangnet, maar heb wel het gevoel dat deze stad mijn thuis is geworden door alle verschillende cafeetjes die ik uitprobeerde als Deense-les-huiswerkcafe, de alternatieve fietsroutes die ik kon ontdekken, en alle andere ‘nutteloze’ dingen die ik in die tijd deed. Tip van de dag, inderdaad: niet meteen een baan hebben is hartstikke nuttig (mits je een kleine financiële reserve hebt natuurlijk)!

  4. Ik heb al jaren de droom om eens naar Italie te verhuizen. Contacten leggen is inderdaad belangrijk! Daarnaast is de taal beheersen ook belangrijk. 7 jaar geleden was ik voor zes weken in Estland, ik sprak geen Ests en geen Russisch. De meeste mensen daar spraken geen Engels. Vaak had ik wel iemand bij me die kon ‘tolken,’ maar als ik alleen was viel ik in een groot diep gat ;)

  5. Ik vind het echt stoer dat je zo’n beslissing hebt kunnen nemen. Ik zou veel te bang zijn om helemaal opnieuw te beginnen, en vooral in een ‘vreemde’ stad. Dus: respect! Alhoewel Berlijn me echt geweldig lijkt. Staat al heel lang op mijn lijstje om er eens heen te gaan. Als citytrip weliswaar ;)

  6. Beste timing ooit voor deze blog! :)
    En gelukkig heb ik ook wel minstens een maand ingepland om rustig de stad (en de mensen -hinthint) te leren kennen. Heb er echt heel veel zin in!

  7. Stoer dat je toch op zo’n korte termijn zo’n besluit genomen hebt! Ik ben zelf van plan om over een paar jaar ook voor langere tijd in het buitenland te gaan wonen. Weliswaar samen met mijn vriend, maar ook dan ben je voornamelijk op elkaar aangewezen. Je moet er inderdaad voor zorgen dat je ook daarbuiten en buiten je werk een leven krijgt. Dat lijkt mij best eng. Maar Berlijn lijkt me wel een erg toffe stad om te wonen :)

  8. Ik vind het zo leuk om hierover te lezen! Al heb ik zelf niet direct plannen om naar het buitenland te verhuizen, ik zou het niet uitsluiten als het (zoals bij jou) om mijn pad zou komen.

    Ik ben zelf vanaf de andere kant van Nederland naar Amsterdam verhuisd, ‘gewoon’ om er te gaan werken, heb er niet gestudeerd. Ik ken na een aantal jaar nog steeds niet súperveel mensen, maar ik voel me er wel helemaal thuis!

  9. Ik vind dit echt geweldig interessant om te lezen! Enne tja, ook in Nederland heb ik het altijd het allermoeilijkst gevonden om een goede groep vrienden te maken in een nieuwe stad, daar kunnen jaaaaren overheen gaan. Ik hoop dat ik hier in Managua een baan kan vinden, want ik vind het hier zo fijn met iedereen. Al ken ik de stad ook nog helemaaaaal niet *bang blank meisje zonder auto*

  10. Heel herkenbaar! Het leven in China was in het begin best heel lastig. Ik kende weinig mensen en sprak de taal niet.
    Inmiddels is het anders, maar nog steeds heb ik nog geen heel druk sociaal leven of ken ik net zoveel mensen als toen ik nog in Nederland woonde.
    Het fulltime werken is vermoeiend, zeker met het reizen daarbij, een huis dat je schoon moet houden en zelf lessen volgen.
    Soms denk ik dat ik meer sociale contacten wil / nodig heb, maar als ik dan even langer nadenk ben ik blijer met de paar mensen die ik goed ken dan met een grote groep vage kennissen.
    En met het verhaal van Natasja dat ik net las in gedachten, ben ik eigenlijk best wel tevreden nu.

  11. Zo herkenbaar en qua gewenning met de stad vind ik het zeker kloppen, echter met de sociale kant zie ik het weer totaal anders. Via werk heb ik juist via via weer meer mensen leren kennen dan wanneer ik op mezelf was toegewezen. Nog steeds ben ik erg veel alleen met volle werkweken en veel reisdagen, maar ik denk dat een baan ook veel mogelijkheden bied tot nieuwe contacten. Hoeft niet perse met directe collega’s, maar juist weer vrienden van, of via evenementen.
    Maar misschien ligt het ook aan Zweden, hier is het namelijk ‘onmogelijk’ (of ontzettend moeilijk) om mensen 1 op 1 te leren kennen zonder een andere connectie. Niemand die hier een klein praatje met je aangaat.
    Bijna 1 April en bijna een jaartje dus, ‘gefeliciteerd’? (weet niet of dat de juiste aanduiding is, maar een mijlpaal is het zeker) En super leuk om te horen van je eigen bedrijfje, go for it! No one knows how to do it, until it’s done.

  12. Jaaa, heel leuk om te lezen. Ik vroeg me wel eens af hoe dat nou is, in een compleet ander land. Ik kan me vinden in je tip, om eerst tijd uit te trekken voor je nieuwe omgeving. Maar ook dat het al snel anders kan lopen als je begint met een nieuwe baan. Gefeliciteerd met je eerste jaar Berlijn!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *