De brieven van oma

Ze liggen ergens in Nederland. In een metalen doosje, waar je met krijt zelf wat op kunt schrijven. Te verstoffen op een zolder. Niet omdat ik ze ben vergeten. Maar juist omdat ik ze niet kwijt wil raken.

Toen ik nog een tiener was. Toen mijn oma nog leefde.

We schreven brieven. Kantjes lang, kantlijnen vol. Nog meer woorden, gepropt tussen de regels in. Want wat hadden we elkaar veel te vertellen. Ik over mijn angsten, hoe moeilijk opgroeien was. Mijn vrienden, of de afwezigheid daarvan. Mijn oma over haar schilderijen, haar jeugd, haar levenservaring. Ze straalde kracht uit. Mijn oma, die mij het extra cadeautje noemde. De verrassing die er bij hoorde, toen haar oudste zoon zijn droomvrouw leerde kennen. De oma die nooit kon slapen. Schreef aan mij over, en tijdens, haar slapeloze nachten. Ik als tiener, rende vol enthousiasme naar de brievenbus in de hoop op een envelop van haar. Ze tikte de laatste brieven op de computer. Want ze had computerles genomen. Je bent nooit te oud om te leren, was haar motto.

Zij was het die me vertelde dat ik geduld moest hebben. Het duurt soms, voor je je eigen kracht kunt zien. Wat ben jij sterk, schreef ze. Wacht nog maar even, dan zie jij het ook. Ineens was daar een lichtpunt. Mijn prins op het witte paard. Ik schreef haar direct. Ze moest en zou hem ontmoeten, zei ik. Wat wilde ze dat graag, schreef ze terug.

Toen was zij ineens degene, die me zou leren dat het leven oneerlijk is. Dat je nog zo veel mooie plannen kunt hebben, nog zo veel wil om te leven, maar ook dan ontkom je er niet aan. Want toen was daar dat telefoontje. En bleek dat onze laatste brieven aan elkaar al geschreven waren.

Wat zou ik nu graag nog eens aan haar schrijven. Om te vertellen dat ze gelijk had. Met een foto van mij en die prins er bij. Maar ook om te zeggen, wat fijn dat je er was. Dat jij mijn lieve, sterke oma wilde zijn.

 





Image Map
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Anne

36 Comments

  1. Awh, wat een krachtige post zeg! Helaas is het leven niet altijd feest, maar die mooie boodschap heeft ze je wel meegegeven <3

  2. Wat mooi dat jij zo een band met je oma had. En wat naar dat die zo abrupt is geëindigd. Maar wel met de grootste levensles ooit. Het leven is kort dus geniet.

  3. Wat ontzettend mooi Anne! Wow…. Dat kistje met brieven is een ware schat. Of misschien eigenlijk alle herinneringen er omheen. Niemand die je dat ooit af kan nemen. Koester ze. Die herinneringen, stuk voor stuk. Maar dat doe je want dat lees ik, ook tussen de regels door. Prachtig…..

  4. Lieve Anne,
    Ik lees je blog bijna nooit zal ik je eerlijk bekennen,
    maar mama las deze post voor en ik heb er een paar tranen om moeten laten!
    heel mooi! super mooi onder woorden gebracht echt complimenten!
    Ik hoop dat het allemaal goed met je gaat! en wie weet tot snel!
    Xxxx je nicht(je) Mara

    • Lieve Mara,

      Wat leuk dat je een reactie hier achterlaat. Dat doet me goed. Bedankt voor je complimenten. Jij weet ook als geen ander hoe bijzonder oma was :) Dat is een mooi gevoel. Hopelijk gaat het met jou ook goed. Als je eens in Berlijn bent/naar Berlijn wilt komen, je weet me te vinden! ;)

  5. Wauw, wat prachtig geschreven! Wat had je een mooie band met je oma, heel speciaal! Mooi om die brieven terug te kunnen lezen, heel dierbare herinneringen.

  6. Wat mooi, en wat een wijze vrouw. Ook al is ze er niet meer, je mag jezelf gelukkig prijzen omdat je zo’n bijzondere vrouw hebt gekend. Waren mijn oma’s maar zo geweest!

  7. Wauw, prachtig, zeg! Heel mooi geschreven! Wat fijn dat je zo’n goede band met je oma had. Ik heb ook een goede relatie met mijn opa en oma, gelukkig. Van genieten, zolang ze er nog zijn.

  8. Heel mooi geschreven zeg! Ik mis mijn overleden oma ook verschrikkelijk, haar gedichtjes in mijn poesiealbum staan me altijd bij.

    liefs,
    Femke

  9. Wat een prachtwoorden. En wat fijn, dat jullie met elkaar geschreven hebben.
    Inderdaad een herinnering om nooit te vergeten :)

  10. prachtig. Ik kreeg zon bijzonder momentje bij je stukje geschreven kunst. Aslof een hele goeie film was afgelopen.

  11. Heel mooi geschreven. Ik heb een hele sterke band met mijn opa gehad. Me oma en ik botste juist. Nu ik ouder ben weet ik waarom, ik lijk heel erg op me oma. Wat mis ik hun zeg.

  12. Wow! Heel mooi en ontroerend verhaal. Wat fijn dat je zo’n mooie band met je oma hebt gehad. En wat mis je haar dan als ze er niet meer is…

    Heel herkenbaar

  13. Wat mooi geschreven… Het doet me denken aan mijn overleden opa… Ik mis hem heel erg. We hadden een hechte band.

    Liefs Janie

  14. Wat een prachtige mooie eerlijke post. En hoe dierbaar was jou band met je oma! Heel erg special, en nog fijner dat je alles op papier hebt :)

  15. Wat mooi en wat droevig :( En wat fijn dat je die brieven nog hebt. Voor later. Voor altijd.

    Ik ben mijn opa en oma vrij jong verloren, maar ik weet nog precies hoe mijn opa’s stem klonk. Ik heb schilderijen, kaartjes, kaarsjes, servies, veel dingen bewaard. Maar het meest waardevol blijven de herinneringen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *