REIZEN – Veilige Vliegtuigen

De laatste tijd zit ik vaak in een vliegtuig. Niet vanwege spannende reizen naar verre oorden, helaas, maar blijkbaar iets dat bij het expatleven komt kijken. Soms moet je even terug naar je eigen land. Met het vliegtuig.

Tijdens die korte vlucht Berlijn – Eindhoven (meestal minder dan een uur!) tonen ze altijd de veiligheidsinstructies, via een hypermodern (…) filmpje. Over hoe je in het veiligste vliegtuig ever zit, oh en het meest moderne uiteraard. Mocht dat nog eens niet genoeg zijn dan is er nog een stroom argumenten om dit vliegtuig te kiezen. Het is comfortabel. Er zijn de lekkerste versnaperingen aan boord te verkrijgen, verstrekt door personeel dat altijd glimlacht. Het vliegtuig heeft wel zes nooduitgangen, er kan niets mis gaan. Maar als het misgaat, maak je niet druk, aan alles is gedacht. Gegarandeerd dat jij levend uit dit toestel stapt!


Dan nu de vertaling naar de werkelijkheid:

Dit toestel vliegt al vijftien jaar. Ja, dat hoor je goed, vijf-tien. Best oud. Dus al lang niet meer de modernste, maar wat een kwaliteit dat hij zo lang meegaat, he! Dat is ook meteen de reden dat je alle stoeltjes een beetje hoort kraken als we opstijgen. En dat sommige bagagebakken niet zo lekker meer sluiten. Tsja, dat krijg je als toestellen over zoveel kwaliteit beschikken, dan gaat ook het interieur lang mee. Nog nooit is het naar beneden gestort in al die vijftien jaar. Nou ja, dit toestel dan. Als we neerstorten, als het echt drama is, dan zijn er die glijbanen. En zwemvesten (zwemvesten voor kindjes, die je in het tuig moet aandoen bij een spartelend doodsbang kind en opblazen, nadat je je eigen vest hebt aangedaan…) Maar we zullen er dan toch niet meer aan toekomen. Weet je wel hoe snel zoiets gaat? Je hebt nauwelijks tijd voor een schietgebedje. Maar goed ook, het einde komt tenminste snel. Als we toevallig van de baan af schieten bij het landen, dan heb je er misschien wat aan. Dus het zit er niet helemaal voor niets.

Voor het eten en drinken aan boord vragen wij de hoofdprijs, die zelfs hoger ligt dan de prijs voor een biertje op het Leidseplein. Hoe denk je anders dat je zo goedkoop kunt vliegen? We moeten dat vliegtuig ergens van onderhouden. Onze stewards lachen uiteraard niet. Ze werken hard, onder tijdsdruk. Kijken voortdurend op hun horloge. Waarbij we ons kunnen voorstellen dat jij je afvraagt of dat komt doordat ze de laatste bus moeten halen omdat ze geen eigen auto kunnen betalen, of omdat ze zo verveeld zijn door hun werk, dat onderhand is verarmd tot proberen te slijten van die veel te dure drankjes aan mensen met oortelefoons op. Dat is zwaar. Niet wat ze hadden verwacht toen ze aan hun opleiding begonnen, maar pech. En inderdaad, doordat jij zo goedkoop wil vliegen, is hun salaris misschien niet geheel toereikend. Maar goed, wij brengen je vrijwel zeker het snelst naar de plaats van bestemming. Daar gaat het om, toch?

Voetnoot: ja, ik leef ik intens mee met de stewards. En ik heb een klein beetje vliegangst.

BLOG – Blogs slecht voor je (mentale) gezondheid?

Al een tijdje spookt dit onderwerp door mijn hoofd. Toen ik afgelopen weekend op de blog van de Groene Meisjes in de comments het topic voorbij zag komen, wist ik zeker dat ik er een stuk over wilde schrijven.

Is de wereld van lifestyle bloggers niet teveel onterecht ‘eenhoorns en glitters’?

De grote Nederlandse lifestyle bloggers krijgen er vaak mee te maken. Mensen die het idee hebben dat ze echt een perfect leven hebben. Dat alles over rolletjes loopt. Daarnaast de mensen die hen verwijten hun leven ‘te perfect’ af te beelden. Alleen maar de mooie momenten te laten zien. Daardoor krijgen lezers misschien het gevoel dat hun eigen leven minderwaardig is. Wat tot gevolg heeft dat ze in de stress raken. Al die verhalen over het nastreven van je dromen, en wat doen zij, 40 uur per week achter een saai bureau met nog saaiere computer zitten (net als ikzelf, overigens)! Ik vind het maar een moeilijk onderwerp.

Volgens mij zijn er duidelijk twee algemene standpunten te vinden:

1. Ja, lifestyle bloggers beelden hun leven af uitgaande van de mooie en leuke momenten. Ze plaatsen gephotoshopte foto’s en delen niet het feit dat ze hun knie hebben gestoten, of ruzie hebben met hun vriend. Dit hoeven ze niet te delen, want weinig mensen zitten te wachten op een zeur-blog over wat er allemaal niet goed is in het leven. Dan heb je vaak genoeg aan je eigen problemen. Bloggers zijn ook artiesten. Zij beelden het leven af op een verhalende manier. Natuurlijk betrekken ze daar niet het feit dat ook zij naar de wc gaan in. Het is ook een beetje de bedoeling een sprookjeswereld te creëren, om mensen ontspanning, inspiratie, te bieden. 

2. Lifestyle bloggers hebben een voorbeeldfunctie en zouden ze hun leven wat realistischer op hun blog moeten weergeven. Om te voorkomen dat hun lezers massaal in een depressie terechtkomen. Ook de moeilijke momenten delen. Niet alle foto’s bewerken tot het er onrealistisch mooi uitziet. Niet zo veel bloggen voor bedrijven, maar het meer bij zichzelf houden. Vooral niet pronken met alle mooie dingen die ze in huis hebben. Maar ook een foto maken van hun saaie keuken, omdat dat meer het ‘echte’ leven is.

Zelf neig ik naar standpunt 1. Ik hoef geen blogs te lezen die het normale leven weergeven. Ik heb zelf namelijk al een behoorlijk standaard leven. Juist wanneer ik blogjes bekijk wil ik daar even uit worden gehaald. Wil ik lezen over iemands dromen en passies, mooie foto’s bekijken en niet horen over alle ellende die een persoon over zich heen heeft gekregen. Alhoewel, met mate mag dat wel. Met schitterende foto’s er bij. Om alsnog inspiratie op te kunnen doen. Zoals vandaag Andy van Style Scrapbook dat deed. Ingetogen de waarheid over een ellendige dag delen. Om daarna weer over te gaan tot de eenhoorns-en-glitters depictie van het dagelijkse leven.

De lifestyleblogger als kunstenaar, daar zie ik wel wat in. Wat vind jij van deze discussie, wat voor blogs zijn voor jou het meest aantrekkelijk?