Put on a show

In opperste concentratie legt hij het tasje op de grond. Stalt de inhoud uit. Richt zich op, draait zijn hoofd. Hoofd in de plooi, en go!

Behendig trekt hij hier en daar een draadje aan, wijst parmantig naar links en naar rechts, draait wat pirouettes tussendoor. Een show alsof zijn leven er vanaf hangt. Gebiologeerd kijk ik hem aan. Veiligheidsinstructies in het vliegtuig.

Continue Reading

REIZEN – Veilige Vliegtuigen

De laatste tijd zit ik vaak in een vliegtuig. Niet vanwege spannende reizen naar verre oorden, helaas, maar blijkbaar iets dat bij het expatleven komt kijken. Soms moet je even terug naar je eigen land. Met het vliegtuig.

Tijdens die korte vlucht Berlijn – Eindhoven (meestal minder dan een uur!) tonen ze altijd de veiligheidsinstructies, via een hypermodern (…) filmpje. Over hoe je in het veiligste vliegtuig ever zit, oh en het meest moderne uiteraard. Mocht dat nog eens niet genoeg zijn dan is er nog een stroom argumenten om dit vliegtuig te kiezen. Het is comfortabel. Er zijn de lekkerste versnaperingen aan boord te verkrijgen, verstrekt door personeel dat altijd glimlacht. Het vliegtuig heeft wel zes nooduitgangen, er kan niets mis gaan. Maar als het misgaat, maak je niet druk, aan alles is gedacht. Gegarandeerd dat jij levend uit dit toestel stapt!


Dan nu de vertaling naar de werkelijkheid:

Dit toestel vliegt al vijftien jaar. Ja, dat hoor je goed, vijf-tien. Best oud. Dus al lang niet meer de modernste, maar wat een kwaliteit dat hij zo lang meegaat, he! Dat is ook meteen de reden dat je alle stoeltjes een beetje hoort kraken als we opstijgen. En dat sommige bagagebakken niet zo lekker meer sluiten. Tsja, dat krijg je als toestellen over zoveel kwaliteit beschikken, dan gaat ook het interieur lang mee. Nog nooit is het naar beneden gestort in al die vijftien jaar. Nou ja, dit toestel dan. Als we neerstorten, als het echt drama is, dan zijn er die glijbanen. En zwemvesten (zwemvesten voor kindjes, die je in het tuig moet aandoen bij een spartelend doodsbang kind en opblazen, nadat je je eigen vest hebt aangedaan…) Maar we zullen er dan toch niet meer aan toekomen. Weet je wel hoe snel zoiets gaat? Je hebt nauwelijks tijd voor een schietgebedje. Maar goed ook, het einde komt tenminste snel. Als we toevallig van de baan af schieten bij het landen, dan heb je er misschien wat aan. Dus het zit er niet helemaal voor niets.

Voor het eten en drinken aan boord vragen wij de hoofdprijs, die zelfs hoger ligt dan de prijs voor een biertje op het Leidseplein. Hoe denk je anders dat je zo goedkoop kunt vliegen? We moeten dat vliegtuig ergens van onderhouden. Onze stewards lachen uiteraard niet. Ze werken hard, onder tijdsdruk. Kijken voortdurend op hun horloge. Waarbij we ons kunnen voorstellen dat jij je afvraagt of dat komt doordat ze de laatste bus moeten halen omdat ze geen eigen auto kunnen betalen, of omdat ze zo verveeld zijn door hun werk, dat onderhand is verarmd tot proberen te slijten van die veel te dure drankjes aan mensen met oortelefoons op. Dat is zwaar. Niet wat ze hadden verwacht toen ze aan hun opleiding begonnen, maar pech. En inderdaad, doordat jij zo goedkoop wil vliegen, is hun salaris misschien niet geheel toereikend. Maar goed, wij brengen je vrijwel zeker het snelst naar de plaats van bestemming. Daar gaat het om, toch?

Voetnoot: ja, ik leef ik intens mee met de stewards. En ik heb een klein beetje vliegangst.