Testing Thursday: Looking for You!

Al een tijdje speel ik met het idee om ruimte op mijn blog te maken voor posts van andere mensen. Het originele idee dat ik voor deze blog had, was om het een inkijkje te geven in het leven van iemand van vierentwintig. Vandaar ook de naam, vierentwintig lentes. Mensen van rond die leeftijd bevinden zich vaak op een keerpunt in hun leven. Net klaar met studie en op zoek naar een baan, net begonnen in een eerste ‘echte’ baan, gaan samenwonen, misschien wel kinderen krijgen, of emigreren. Dus: ik zoek gastbloggers!


Wat is het originele idee voor deze blog?

 In de zomer word ik 25 jaar, en heb ik de hoop dat iemand anders van 24 jaar mijn blog over zou willen nemen. Op die manier krijg je na verloop van tijd een verzameling inkijkjes in de levens van mensen op een keerpunt in hun leven. Maar… Hoe leuk is het om af en toe een gastpost te hebben van iemand die op dit moment ook ’24′ (op een keerpunt in haar leven) is, en een kleine inkijk geeft in wat haar bezig houdt, wat haar plannen zijn en wat haar gelukkig maakt?

Naar wie ben ik nu op zoek?

Naar meisjes/vrouwen/jongedames die op een keerpunt in hun leven staan en daar graag een post over willen schrijven. Ik kan je een vragenlijst toesturen, maar je kunt uiteraard ook een column insturen. Je kan daarin ingaan op hoe jij in het leven staat, wat voor belangrijke beslissingen je op het punt staat te nemen, of bijvoorbeeld hoe jij die belangrijke beslissingen neemt. Je zou ook zoiets kunnen schrijven als mijn post van afgelopen maandag, een terugblik op voorgaande jaren, en hoe die jou hebben gevormd tot wie je nu bent.

Lijkt het je wat?

Zit jij met bepaalde vragen over het leven? Sta je op het punt om belangrijke keuzes te maken? Voel je je aangesproken door al het bovenstaande? En wil je daar graag een post over schrijven voor deze blog? (Je hoeft dus niet per se 24 te zijn ;) )

Laat dan hieronder een reactie achter als je graag mee wilt doen! Dan neem ik per mail contact met je op!

Ik hoop dat we zo samen een mooie verzameling verhalen kunnen maken van mensen op een keerpunt in hun leven!

Testing Testing Tuesday: Marqt Healthy Snack: Just Nuts

Vandaag een recensie van een healthy snack: just nuts. In eerste instantie was ik heel enthousiast over dit product. De verpakking ziet er mooi uit, het idee al je noten voor 1 dag binnen te krijgen vanuit 1 verpakking sprak me aan. Bovendien was ik benieuwd naar de cranberries met appelsap…Appelsap? Ja. Anders zijn die dingen een beetje erg zuur.  Nou goed, the verdict…

Zoals ik al zei, de verpakking van dit product ziet er goed uit, en de ingrediënten ook. Lekker gezond allemaal dus niks om je schuldig over te voelen.

De smaak is goed. De cranberries zijn door de appelsap inderdaad minder zuur, en de cashews zijn ongebrand en ongezout. Precies een snack naar mijn hart.

Toch zijn er wel wat minpunten aan dit product. Namelijk, feitelijk zit hier natuurlijk gewoon een handje cashews met een handje cranberries in een doosje. Als je de twee los zou kopen, ben je een stuk goedkoper uit. In deze verpakking, die 1,13 kost (correct me if I’m wrong), zitten nou ook weer niet zo veel nootjes namelijk.

Daarnaast: waarom zowel een kartonnen verpakking als een plastic verpakking? Waarom niet 1 van de 2? Nu ga ik me weer ‘schuldig’ voelen over het leed dat ik het milieu aandoe door dit product te consumeren, bij wijze van spreken dan.

Ik geloof dat dit product heel goed in deze tijd past. Veel marketing, het draait om het uiterlijk, maar de uiteindelijke inhoud is niet veel nieuws. De volgende keer neem ik wel een eigen zakje/bakje met nootjes, gemixt met cranberries, mee naar mijn werk. Dan maar even door de zure cranberrie heen bijten…

Heb jij dit weleens gegeten?
Oh, nu je hier toch bent, ik vind het leuk als je me volgt via Bloglovin’!

Testing Testing Tuesday: The Flu

Bron

Lieve lezers. Vandaag helaas geen volwaardige Testing Testing Tuesday. Sinds gisteren ben ik namelijk geveld door de griep. Er zijn een aantal dingen in het leven waar ik een uitgesproken hekel aan heb, maar 1 daarvan is: me ziek moeten melden op mijn werk. Maar ja, er zat helaas niets anders op. Vandaar dat ik nu uitgeteld in bed lig. En bedacht: ik test deze situatie voor mijn blog…

+

*Mijn BF die ‘in sickness and in health’ echt goed heeft begrepen. Ik kom niks te kort. Om de zoveel tijd komt hij thee brengen. Hij haalt appelmoes en doperwtjes. Maakt vervolgens een bordje eten voor me. Belt me om het half uur wanneer hij uit huis is om te controleren of het allemaal wel gaat. Ik kan me niet een beter iemand wensen om samen mee thuis te zijn als ik ziek ben.
*Lichte series, zoals GG, zijn prima te volgen als je ziek bent. Kan ik eindelijk weer wat inlopen.

-

*Als je echt ziek bent kan je niet: lezen, eten, serieus bloggen, aan projecten werken. Allemaal dingen waar ik super veel van hou! Blegh. Stil in bed moeten liggen is extreem saai.
*De hele dag binnenshuis zijn…
*Pijn is niet fijn, en ook zonder pijn voel ik heus wel dat ik leef!
*Fluffy blankets zijn niet fijn als je ziek bent: te warm, te koud, te warm, te koud…

Conclusie

Ziek zijn is afgekeurd. Punt. 

Anyway, hopelijk kan ik jullie morgen weer verblijden met een serieuze blog :) Fijne dag allemaal!

Testing Testing Tuesday: First Day of 2013

Vuurwerk kijken

Lieve lezer, gelukkig nieuwjaar! Hopelijk heb je een leuke avond gehad gisteren. Ik in ieder geval wel. Ik moet bekennen dat ik geen groot Oud&Nieuw fan ben. Dus had ik gezellig een avond met mijn vriend, waarop ik mijn Chinese kookkunsten vertoonde, we The Perks of Being a Wallflower keken (!!! aanrader) en samen naar het vuurwerk boven Amsterdam keken. Vanochtend voor mij dus geen kater (gelukkig) maar een frisse start van een nieuw jaar.

Zo’n eerste dag van een nieuw jaar is altijd leuk. Het voelt alsof er duizenden nieuwe kansen voor je klaarliggen. Alles lijkt ineens weer mogelijk. Terwijl dat natuurlijk eigenlijk gisteren ook zo was. Toch is dit voor mij een dag van lijstjes. Van stiekeme voornemens, want eigenlijk vind ik goede voornemens er niet bij horen. Toch maak ik ze vandaag. Het is toch heerlijk om even het gevoel te hebben dat alles mogelijk is? Ik hoop dat ik me eigenlijk zo elke dag zal kunnen voelen het komende jaar. Alsof alles mogelijk is.

Voor deze blog liggen er ook goede dingen in het verschiet als ik mijn eigen ‘lijstje’ mag geloven. Zo zal ik wat meer outfitfoto’s gaan plaatsen. Stiekem ben ik namelijk best een modefanaat. Voor mijn werk hou ik de laatste trends nauw in de gaten. Daarnaast heb ik het gevoel dat ik eindelijk een eigen kledingstijl op het spoor ben, na jaren van alles door elkaar heen te hebben geprobeerd. Ook kijk ik nu al uit naar het moment waarop ik, op 31 januari 2013, je een ‘what I wore in 2013′ post kan voorschotelen. Ik begin het jaar goed, met een first.

Tada, dit ben ik. Een tres pure foto, in winterse kou. (rokje Asos, overhemd H&M, schoenen H&M, riempje Vero Moda, ketting vintage van mijn schoonmoeder)

Wat zijn jouw goede voornemens voor dit jaar?
Nu je hier toch bent, ik vind het leuk als je me volgt via Bloglovin’!

Testing Testing Tuesday: All That I Am – Anna Funder

Met trots presenteer ik je: de review van wat voor mij HET boek van 2012 is. All that I am – Anna Funder. Een waargebeurd verhaal over vriendschap, liefde, ballingschap en verraad tussen de Eerste – en het einde van de Tweede Wereldoorlog. Dit zou verplichte kost moeten zijn voor iedereen.

In dit boek maak je kennis met wat een persoon die ik zou omschrijven als een heldin. Dora. De Duitse schrijver Ernst Toller heeft een liefdesverhouding met haar, ondanks dat ze allebei zijn getrouwd. Een van de verhaallijnen in het boek is door zijn ogen. De nicht van Dora, Ruth, is de tweede verteller in dit boek. Beiden beschrijven zij het leven van Dora. Hoe zij haar zagen, en over de liefde die ze voor haar voelden. In een tijd die zo onzeker was als die tussen de twee Wereldoorlogen in, kon je als banneling (wat alle drie deze personen waren) niemand vertrouwen. Dat maakt dit verhaal, dat overigens op waarheid berust, heel erg duidelijk.

Ik wil niet te veel over de inhoud kwijt, want dan ben ik bang dat ik teveel prijsgeef. Wat ik wel graag wil zeggen, is dat het volgende; om een verhaal als deze op te schrijven, is volgens mij erg veel moed nodig. Ik kan me niet indenken hoe moeilijk het is om een heldin uit de 20e eeuw op overtuigende, innemende en waarheidsgetrouwe manier neer te zetten. Zonder af te doen aan wat zij heeft betekend voor de mensen om haar heen. En op zo’n manier de liefde en vriendschap om haar heen te beschrijven. Dit boek roerde me zo diep dat ik regelmatig de tranen uit mijn ogen moest vegen. Nog steeds heeft het boek me niet losgelaten, en ben ik bang aan een nieuw boek te beginnen. Uit angst dat dit verhaal weer weg zal zakken. Een meesterwerk.

Om je vast een klein inkijkje te geven in het boek, enkele quotes:

So much of love is curiosity, a search inside the other for some little piece of self; emerging from the bear cave of them with your birthday candle and a filament of ore: the same as that I’m made of!’ (p 93)

(op het moment dat Hans en Ruth, zijn vrouw, militairen aan de deur krijgen die hen vertellen dat ze direct het land moeten verlaten als ze willen blijven leven.)
” ‘Lucky?’ Hans said. ‘You get a warning.’ The boy smiled a smile of pure power, the sudden enjoyment any mortal might have at being on the right side of the line.” (p 133)

(Gedurende het ballingschap in de UK neemt het wantrouwen in alles en iedereen steeds verder toe. Ruth begint zelfs te twijfelen aan de geloofwaardigheid van haar eigen man, Hans. Hans haalt uit woede om zijn verloren positie als erkende schrijver, dankzij het ballingschap, papieren van Dora door de war. Bij het opruimen merkt Ruth op dat hij papieren in zijn eigen zak heeft zitten.)
“How did I get here, policing my own husband? ‘If you don’t', I said, ‘I’ll have to tell her’. I hated myself. ‘It’s mine.’ His face contorted. I had the sudden, sick feeling that he was speaking the truth. I put my head in my hands. I heard him take the paper out. He offered it to me, his eyes streaming. It was a page ripped from his notebook, dog-eared and worn, as if he’d had it in his wallet, fingered it like a talisman. It was covered with writing. But when I looked closer I saw it was the same four words, again and again, line after line. All will be well, all will be well, all will be well…’Im so sorry’, I said. He had nowhere to go but our room.” ( p 234)

“And I would not leave Dora. Just as she would not have left me. THough it is the hardest thing, to work out one’s weight and heft in the world, to whittle down all that I am and give it a value.” ( p 299)

(Tijdens een rechtzaak waarbij duidelijk is dat de zaak niet op een eerlijke manier is behandeld.)
” You feel things before you can think them. A narrative was being drawn here from selected facts – the easy story. And I was in a waking dream of drowning, a puppy in a tin bucket, silent bubbles coming out of my mouth, floating uselessly to the surface. Every time I want to protest, I take in water.” (p 322)

Hierbij heb ik dus een goed voornemen voor jou, voor 2013: lees All That I Am van Anna Funder.
Lijkt het je wat?
Oh en nu je hier toch bent, volg mijn blog ook via Bloglovin’!

Testing Testing Tuesday: Diet

bron

De laatste tijd zie ik steeds meer blogposts over een zeker dieet voorbij komen. Enigszins geinteresseerd, maar toch ook verbaasd, lees ik deze vervolgens. Is het echt nodig om op die manier een dieet te volgen? Is er geen andere manier om af te vallen? Ik geloof van wel. Wat dat is?

Het belangrijkste is om vanuit jezelf je levensstijl te veranderen. Toen ik zeven jaar geleden uit huis ging, leefde ik behoorlijk ongezond. Dat wil zeggen; ik sportte niet, at veel chips en koekjes en snoepjes, en bekommerde me totaal niet over wat er precies zat in het eten dat ik in mijn mond stopte. Totdat mijn vriend, die op dat moment wegens omstandigheden veel te zwaar was, besloot dat hij af ging vallen. Inmiddels, beste mensen, weegt hij ongeveer 25 kilo lichter dan toen ik hem leerde kennen. En ik zelf? Ik ben ook de nodige kilo’s, centimeters en blubberende laagjes verloren.

Hoe? Door onze levensstijl radicaal om te gooien. De korte versie: 3-5 keer per week sporten (fitness, wielrennen, hardlopen, yoga). Qua eten geen witte granen, geen suiker en geen verzadigde vetten.

De lange versie van het eten(en een beetje hoe dat vol te houden):
- Nooit snoep in huis halen, of koekjes, of chips, of nootjes. Ook geen krackers die je lekker tussendoor kunt snacken.
- Eet magere melk en yoghurtproducten.
- Eet maximaal 1 keer per week vlees, regelmatig tofu, en bijna dagelijks ongezouten amandelen, walnoten of ander soortig noten. (Geen pinda’s, dat zijn stiekem namelijk geen noten maar vruchten)
- Eet ook graag soms vis, maar vermijdt goedkope vissen die aan het wateroppervlak verblijven zo veel als kan. Zij zuigen namelijk alle giftige stoffen uit de zee op. 
- Eet veel vezels en granen. Alle spaghetti en rijst in ons huis is bijvoorbeeld bruin. Er is aangetoond dat buikvet namelijk voor een groot deel veroorzaakt wordt door ‘witte’ granen. We eten dan ook bruin volkorenbrood (geen meergranen, ook dat heeft minder vezels).
- Drink geen frisdrank, en niet veel koffie. Enkel water, smoothies, groene thee en af en toe groentesap.
- Zorg er voor dat je geen suiker in huis hebt. Dan kan je ook niet in de verleiding komen.
- Haal heeeeel veel groente en fruit in huis. Ook snackfruit. Bijvoorbeeld bosbessen, frambozen, cherrytomaatjes, komkommer, worteltjes en bleekselderij. 

In het begin is het heel moeilijk de verleiding te weerstaan toch wat lekkers te snacken als je onderweg bent, bijvoorbeeld. Maar geloof mij. Na verloop van tijd vind je hele andere dingen lekker. Ik merk zelf echt dat suiker een verslaving was, en ik me zo veel beter voel nu ik andere dingen eet. Een goede tip is ook om in de supermarkt je mandje helemaal vol te laden bij de versafdeling. Dan past er minder voorverpakt spul bij! En een andere belangrijke tip: zorg er vooral voor dat je voeding gevarieerd is. Dan blijft het leuk.

Al met al ben ik dolblij met mijn leefstijl van nu. Ik voel me fit, ben heel weinig ziek, zit vol met energie en kan toch elke dag lekker eten. Zonder jokers, bijvoorbeeld.

Nu ben ik benieuwd, wat denk jij van deze leefstijl?

Testing Testing Tuesday: l’Officiel

Als tijdschriftenverslaafde en Amsterdam-bewoner kan ik niet normaal het Spui oversteken. Altijd moet de tijdschriftenwinkel van Athaeneum even worden aangedaan. Minder leuk voor mijn portemonnee, maar wel enorm leuk voor mijn leesplezier. Het is er altijd al lastig een keuze te maken, met zo veel aanbod. Meestal loop ik naar buiten met weer die Glamour, Elle, Economist, New Yorker of Vogue. Maar de laatste keer besloot ik eens gek te doen, zoals je al kon lezen in de laatste Things I Like Thursday. Ik kocht een l’Officiel.

Een blad waar ik eerlijk gezegd nog nooit van had gehoord, maar de combi van mode, design, lifestyle en kunst sprak me aan. Na het lezen kan ik je verzekeren: dit blad is de moeite waard.

 De fotografie in dit blad is hemels. Daar kan ik heel goed inspiratie van opdoen. Niet heel conventioneel, maar echt artistiek naar mijn gevoel. Fijn!

 Er is (deze editie in ieder geval) veel aandacht voor wonen en interieur. Van een boel grote modehuizen wordt de wooncollectie uitgelicht met foto’s en een omschrijving van wat er allemaal te krijgen is.

Interviews zijn er ook genoeg te vinden. Fijn vind ik dat de afbeeldingen mooi rond de tekst staan, en je op die manier bijna een moodboard idee krijgt. Echt een totaalplaatje van de persoon die wordt ondervraagd.

Lucky me, een interview met Hanna Bervoets in dit nummer. Ik vind haar columns zo geestig en goed geschreven, en daarnaast vind ik haar heel sympathiek overkomen. Leuk inkijkje in iemands leven door een oprecht en goed uitgewerkt interview.

Dan het verhaal over de Hemingways. Een levensverhaal van een familielijn, en wat voor 1. Zelf ben ik best gefascineerd door Hemingway de schrijver, ik wist niet dat er in zijn familie zoveel mensen voorkomen die net zo ongrijpbaar zijn qua karakter als deze schrijver zelf. Leuk om te lezen, je duikt een beetje de geschiedenis in en het is een origineel onderwerp in mijn ogen. Zouden meer bladen moeten doen.

Dit verhaal mag ook niet ontbreken in de review. ‘Het geheim van Chanel No 5. Like. Een echt achtergrondverhaal, achter een parfum! Origineel, wederom goed uitgewerkt, mooie foto’s. Waar ik wel enigszins mijn twijfels bij kreeg is of ik de parfum nog eens zal aanschaffen. Wat een arbeidsintensief werk, door de dames op de foto gedaan. Hm…

Al met al ben ik super enthousiast over l’Officiel. Het blad biedt een goede combinatie tussen allerlei verschillende onderwerpen die ik zelf heel interessant vind. Meer diepgang dan bijvoorbeeld de Glamour, minder op mode gericht dan de Elle, maar ook weer niet zo ‘droog’ als het VK magazine bijvoorbeeld. Lust voor het oog en het brein, zullen we maar zeggen.

Ben jij bekend met dit blad?

Oh, nu je hier toch bent, ik vind het super leuk als je me volgt via Bloglovin’!

Testing Testing Tuesday: Marqt Snacks

Vandaag weer een leuke review. In mijn zoektocht naar gezonde snacks voor tijdens het werk, stuitte ik op het volgende grappige zakje in de Marqt. Clearspring Snack Organic. In eerste instantie deed dit me een beetje denken aan een soort vogelvoer. Maar omdat ik wel fan ben van zaden, besloot ik het er op te wagen.

Aan het einde van een lange dag werken, op het moment dat mijn zoute-snack-kick op kwam zetten, trok ik het zakje open. Toegegeven, zaadjes zijn vaak wel erg klein om met je vingers vast te pakken, en als je ‘t in je hand strooit dan blijven de zaadjes tussen je vingers hangen. Gevolg: hele tafel en trui onder de kruimels. Anyway, ik ben fan geworden van de soyazaadjes! Wat zijn die heerlijk zeg. Een licht zoute smaak, geroosterd en dus lekker knapperig. Het mooiste van alles? Deze snack vult echt. Na krap de helft van dit zakje was ik helemaal verzadigd. Had ik geen behoefte meer aan een zoutje tussendoor, en kon het avondeten ook nog wel even op zich laten wachten. Mooi! Dat is namelijk precies waar ik naar zoek in een tussendoortje.

De inhoud van dit zakje? Zie hier:

Heb jij weleens zo’n snackje gehad? Lijkt het je wat?
Nu je hier toch bent, ik vind het heel leuk als je me volgt via Bloglovin’!

Testing Testing Tuesday: Favorite Hotspots in Amsterdam

Stiekem heb ik al deze hotspots al lang uitgetest, maar daarom wil ik ze niet minder graag met jullie delen! Mocht je eens in Amsterdam zijn, of er wonen, probeer dan een van deze boekenmarkten, eetgelegenheden en barretjes te bezoeken. Succes gegarandeerd!

Bron

1. De boekenmarkt in de Oudemanhuispoort. Hele mooie boeken voor een zacht prijsje. Op vrijdag staan een aantal van deze verkopers op het Spui voor de wekelijkse boekenmarkt die daar plaatsvindt. Ook zeker de moeite waard om heen te gaan.

2. Restaurant A Fusion op de Zeedijk. Overheerlijk en authentiek aziatisch eten voor een zeer betaalbare prijs. Het restaurant zit altijd wel overvol, dus zorg er voor dat je een reservering maakt, of heel vroeg/laat binnenkomt. Vergeet ook niet de bubble tea te proberen. Yum!

Bron

3. Geen trek in Aziatisch eten? Dan is de Burgermeester echt fijn om snel een hamburger naar binnen te werken. En een heel lekkere nog ook! Soms zijn ook deze tenten heel druk. Ze zitten verspreid door Amsterdam, onder andere vlakbij de Albert Cuypmarkt en bij de Marnixstraat.

Bron

4. Voor leuke lezingen en bijeenkomsten blijft Crea mijn favoriet. Alhoewel ik de nieuwe locatie bij het Roeterseiland veel minder leuk vind dan de oude locatie vlakbij de oudemanhuispoort, ga ik er nog steeds graag heen.

Bron

5. Mijn ‘stam’cafe, Gent aan de Schinkel. Super gezellig buurtcafe, maar wel heel ver uit het centrum voor mensen die maar kort in Amsterdam zijn. Vooral in de avonden kan je hier gezellig wat drinken

Bron

6. Voor speciale biertjes meer richting het centrum, is Gollem op de Overtoom super leuk. Ook een drukbezochte locatie, maar met bijna alle biertjes die je je kunt indenken. Het heet dan ook niet voor niets een ‘proeflokaal’.

Bron

7. Lekkere tapas eten in een authentieke Spaanse sfeer? In dat geval moet je even naar de Utrechtsestraat. Daar zit restaurant Pata Negra. Hele fijne zaak, super lieve bediening en erg lekker eten voor een zacht prijsje. Ook hier doe je er goed aan om, zeker als je met een grotere groep komt, te reserveren.

Wat zijn jouw favoriete hotspots in Amsterdam? Ben je weleens bij een van de bovenstaande geweest?

Nu je hier toch bent, ik vind het leuk als je me volgt via Bloglovin’!

Testing Testing Tuesday: The Paper

Lang geleden, ergens begin oktober, whatsappte mijn vader (hij is zelfs meer 2.0 dan ik zelf ben…) me of ik het leuk zou vinden om de Volkskrant vier weken lang te ontvangen. Nu het abonnement dat ik op de Economist had net afliep, en ik het net hoog tijd vond om weer eens wat aan mijn intellect te gaan werken, leek dat me een super plan. De afgelopen vier weken viel hij dan ook elke ochtend op de mat; het vertrouwde ochtendkrantje.

Vol enthousiasme sleepte ik het ding elke avond (in de ochtend lees ik geen krant, gewoon, omdat ik bloggen belangrijker vind) naar mijn huiskamer. Tijdens het na-werk ritueel (waarin ik bloggen, eten, bijkletsen met de BF en online colleges volgen blijkbaar belangrijker vind) bleef de krant onaangeraakt. En dit cirkeltje heeft zich vervolgens 3.75 weken lang voortgezet.

Tot ik afgelopen zaterdag ineens het licht zag. Wat een leuke zaterdag-editie heeft de Volkskrant! Ik wist dat al wel (heb als student ook meerdere jaren een abonnement gehad op deze krant) maar soms moet je gewoon nog even een keer met je neus op de feiten worden gedrukt. Interessante interviews (Tanja Nijmeijer), leuke columns (Hanna Bervoets, yay!) en een goede dosis cultuur en politiek.

En toen… Toen keek ik maandagochtend (ja, je leest het goed, maandagOCHTEND al) vol verwachting in de brievenbus. Maar nee hoor. Het abonnementje is afgelopen. Dus nu recycle ik het nieuws van de afgelopen vier weken met behulp van de stapel Volkskranten die al die tijd verwachtingsvol in mijn woonkamer hebben gelegen, en overweeg ik toch sterk om misschien weer wel een abonnement te nemen.

Heb jij een abonnement op een krant? Lees je vaak een krant?

Oh, nu je hier toch bent, ik vind het leuk als je me volgt via Bloglovin’!