En hoe lang kijk je daar dan naar?

Sinds ik in Berlijn woon heb ik 2 musea bezocht. Berlijn, de stad van de kunst en de alternatieve art scene. En ik bezoek er 2 musea in 10 maanden. Dat is bijna een applaus waard.

Ik heb wel een degelijke kunst-opvoeding gehad. Mijn ouders sleurden me gemiddeld eens per maand mee naar een museum. Een beeldentuin. Een hunebed (telt dat ook?). Een oude kerk. Ik slaagde met een glanzend resultaat voor kunstgeschiedenis op de middelbare. Maar het mocht allemaal niet baten. Want mijn meest prangende vraag werd nooit beantwoord.

Hoe lang blijf je voor zo’n kunstwerk staan?

Neem nou de foto-tentoonstelling waar ik afgelopen week was. Mega druk. Echt Artis-druk. Kalverstraat-druk. Een rij mensen schuifelde langzaam langs de indrukwekkende zwart-wit foto’s. Mensen deden een stapje naar voren, naar achteren. Hielden hun hoofd schuin, bekeken het beeld vanuit diverse hoeken. Ik haalde ze allemaal in.

20140222_175317
Continue Reading

Attentie Klantenservice Klanten

Ja. Klantenservice klanten dus. Klanten van de klantenservice-mensen. Volgens mij… bijna iedereen. De afgelopen tijd is mij duidelijk geworden wat klantenservice medewerkers te verduren krijgen. Ik wil dat daar eens aandacht voor komt.  In plaats van alle zogenaamd ‘slechte service’ die ‘zij’ bieden. Want waarom schijnen mensen een mailtje (of een telefoontje) een vrijbrief te vinden om ronduit asociaal te doen tegen iemand anders? Ik zou het volgende tegen deze mensen willen zeggen.

1. Lieve mensen. Ondanks dat er 2 computerschermen of telefoonlijnen zitten tussen u en de ontvanger gaat het hier (vaak) om een ander mens. Weet u wel, zo iemand van vlees en bloed. Die daar een (mager) inkomen zit te verdienen om een gezin te onderhouden. En die niet, ik herhaal NIET zelf de regels maakt. Dat doet Het Bedrijf namelijk. U kent ze wel, die grote giganten waarvan niemand nou precies weet wie er achter zit. Welke zakkenvullers handenwrijvend ‘s avonds naar huis gaan in een veel te grote auto om thuis op veel te hoge bergen geld te zitten. Point being; waarom is het blijkbaar zo algemeen geaccepteerd om deze mensen de huid vol te schelden of persoonlijk aan te vallen omdat u niet tevreden bent? Zij kunnen niet ineens de regels voor u ombuigen. Elk dreigement ten spijt. Het enige wat u doet, is een ander mens z’n werkdag verzieken. (Denk je even in dat je 8 uur per dag schreeuwende mensen aan de telefoon hebt, die geloven dat ze altijd maar dan ook altijd in hun gelijk staan en dat alleen kunnen overbrengen in de vorm van een reeks onredelijkheden. Zou u dan nog met plezier naar uw werk gaan? Oh, ander werk zoeken? Nee, dat is veel makkelijker gezegd dan gedaan, helaas.)

Continue Reading

Hard out here zo zonder muziekrechten

Lily Allen is zo’n zangeres die ik kan waarderen vanwege zowel hoe haar nummers klinken, als de lyrics die daar bij horen. Nu kan ik totaal niet zingen. Maar meebleren op haar muziek doe ik zonder een greintje schaamte. Haar recente nummer ‘Hard out Here’ is geen uitzondering.

Dus ik blij naar youtube, omdat ik die clip toch ook wel wil zien.

Schermafbeelding 2014-01-18 om 21.51.36

Say what now? Huilen dit. Je mag die clip hier dus niet bekijken. Is er eindelijk een semi-feministisch nummer met een semi-feministische clip er bij, waar nog allerlei ‘extra’s’ in zouden zitten die het punt nog beter duidelijk maken…. Mag ik hem vanuit mijn thuis niet bekijken.

Continue Reading

Healthy-terror

Worst en bier. Een zak chips, zuurtjes en een pak koekjes. Een verloren komkommer en wat witte pasta. Gevolgd door goulash uit blik en een ovenpizza. Genoeglijk kijk ik naar de volgende reeks boodschappen die voorbij komt op de band. Broccoli, Chinese kool, tomaten, bananen, appels, ongezouten noten, havermout, magere melk. Een gevoel van lichte trots trekt door mijn lijf. Wat eet ik toch gezond. Een schouderklopje voor mezelf.

Tot ik mij tot de orde roep. Waar slaat dit commentaar eigenlijk op? Ik bedien mezelf vaak van dit soort supermarkt-terreur. In stilte, dat wel. Oh wat voel ik me fijn als wat in mijn maag zal gaan belanden zogenaamd gezonder is dan dat van degene voor me. Maar waarom?

51c791c8717711e3946c12acc09e8934_8

dit zijn dus hele gezonde bonbonnetjes – appetijtelijk hm? …

Continue Reading

I am never what I wear

Wat is kleding voor jou? Definieert het je identiteit? Is het een uitdrukking van je persoonlijkheid? Ben jij je kleding?

De relatie van vrouwen met mode fascineert me. Ik vraag mezelf vaak af waarom ik de kleding koop die ik koop. Hoe ik in die kleding overkom op anderen. Of ik door, of ondanks, die kleding wel kan zijn wie ik ben. Journaliste, activiste en kunstenaar Aynouk Tan gaf er afgelopen week een Ted Talk over tijdens TedxAmsterdamWomen.

Schermafbeelding 2013-12-11 om 01.04.24

Continue Reading

Openheid in bloggen

Nogal een heikel onderwerp, dit. Iets waar menig blogger zich lang mee bezig kan houden. Hoe open kun je zijn op je blog? Misschien belangrijker, hoe open wil je zijn? Ja hoor, na bijna anderhalf jaar bloggen ben ik er geloof ik uit.

In het dagelijks leven,  in real life, ben ik erg open. Ik praat niet veel, maar heb wel mijn hart op mijn tong. Mensen die me pas kort kennen zijn daar vaak verbaasd over. Al sinds jonge leeftijd praat ik over bijna alles met bijna iedereen die ik regelmatig zie. Op mijn blog merk ik dezelfde tendens. Waarom niet gewoon eerlijk zijn over wie je bent?

P1030862
Continue Reading