Miranda July – It Chooses you

Heb ik weleens verteld dat ik een held heb? Sinds een paar jaar ben ik fan van Miranda July. Helden heb ik niet snel, hoor. Ik ben nooit zo’n fan-meisje geweest. Maar voor Miranda maak ik een uitzondering. Als ik haar ooit zou ontmoeten… Ik zou uit bewondering geen woord meer uit kunnen brengen. Haar tweede boek kwam een tijd geleden uit. It Chooses You. Die kon dus niet ontbreken in mijn collectie.

 

P1030915

 

Voor dit boek verzamelde July interviews met op het eerste gezicht gewone mensen. Tijdens het schrijven van haar nieuwe film krijgt ze een writers block. Om toch wat te doen te hebben besluit ze mensen die advertenties in de PennySaver plaatsen (offline-marktplaats krantje) te bellen en op te zoeken. Dat levert een collectie schitterende verhalen op. Ieder huisje heeft zijn kruisje bevestigd. Maar wat mooi, ontroerend, zet Miranda zelfs de meest vreemde mensen neer. Ik ben verliefd geworden. Continue Reading

BOEK – Geluk is een jurk – Cecile Narinx

In de vakantie lees ik graag ingewikkelde en filosofisch diepgaande boeken. Maar niet allleen dat. Ik lees ook graag wat lichtere boeken. Boeken die lezen alsof je tweehonderd pagina’s lang door een tijdschrift aan het bladeren bent en tegelijkertijd van alles nieuws leert.

Het boek ‘Geluk is een jurk’ van Cecile Narinx is daar een goed voorbeeld van. Het boek leest heerlijk weg. De verschillende korte columns geven allemaal informatie over hoe het er in de modewereld aan toe gaat (dat mag ook wel als de ondertitel van je boek ‘de modewereld van binnenuit’ is). Ik heb me goed vermaakt en het geval in 1 dag uitgelezen.

Bron

Vooral leuk vind ik de informatie over de levens van verschillende modefamilies/ontwerpers. Ook Ceciles persoonlijke kijk op deze wereld is de moeite waard. Het voelde voor mij alsof ik een kijkje kreeg ook in een soort sprookjeswereld. Want zeg nou zelf, hoeveel mensen krijgen een op maat gemaakte jurk van Jan Taminiau? Of heeft een interview met de familie Missoni? Of een avond in Venetië met de Beckhams?

Dankzij haar scherpe pen, humor en vooral ook bijzondere ervaringen is dit boekje van Narinx een aanrader.

Toch wil ik graag een kleine kanttekening maken over een bepaald onderwerp waar de modewereld zelf ook maar niet uitgepraat raakt. De invloed van de media op het zelfbeeld van vrouwen, en het ideaalbeeld van schoonheid. Narinx haalt deze problematiek in haar boek regelmatig aan. Maar, ze lijkt geen eenduidige mening te hebben. Aan het begin van het boek zegt ze een positief zelfbeeld te hebben dankzij de bladen, want zonder hen zou ze als een trol door de stad lopen. Immers, wie moet haar anders vertellen over liftende BH’s en pincette voor het epileren van wenkbrauwen, cremes en verhullende poeders? Dit alles in het kader van ‘vrouwen met een slecht zelfbeeld zijn de oorzaak van de kritiek. Ze moeten iets doen aan hun eigen zelfbeeld en de schuld niet op de bladen afschuiven’.

Maar in portretten van belangrijke personen uit de modewereld verderop in het boek, lijkt ze juist de natuurlijke schoonheid van sommige van deze mensen te loven. Zijn onopgemaakte mensen ineens geen trollen.

Zelf vond ik het enigszins beledigend overkomen. En vroeg ik me af waarom Cecile haar eigen natuurlijke schoonheid niet kan inzien, aangezien ze zich dan ‘een trol zou voelen’? Alsof vrouwen die cremepjes en pincetten nodig zouden hebben voordat zij er niet als een trol uit zouden zien. Terwijl we in mijn ogen natuurlijke schoonheid juist moeten koesteren en accepteren. Het schoonheidsbeeld is wel degelijk iets dat door de maatschappij wordt geformuleerd, en door bladen met hun vele cosmetica-adverteerders wordt aangedikt. Wie geen BB creme gebruikt, zal nooit een egale huid hebben. En dat is een schande. Dat je niet meer onder de zonnebank kan is geen probleem, dan gebruik je gewoon bronzer (wie heeft eigenlijk verzonnen dat een blanke huid lelijk of ongezond is? Dat is een extreem Westers schoonheidsideaal dat ook pas recent zijn intrede heeft gedaan)!

Ik ben het met Narinx eens dat vrouwen met een slecht zelfbeeld daar vooral wat aan moeten doen. Maar de bladen hebben naar mijn mening zeker geen behulpzaam effect om van dit negatieve zelfbeeld af te komen. Je moet eerder een olifantenhuid kweken om niet gevoelig te zijn voor alle nutteloze cosmetica die je wordt aangepraat. Want zonder zijn we ook mooi. Zijn we onszelf. Is dat niet juist de boodschap die de bladen meer zouden moeten verkondigen?

Een quote die me overigens zeer is bijgebleven uit dit boek, en die ik graag als positieve afsluiter wil delen, is er eentje van Karl Lagerfeld: “Als je een gelukkig leven hebt en je kunt doen wat je wilt in omstandigheden waar je van houdt, dan heb je geen vakantie nodig.”

Ik droom er van dat ik ook ooit zo’n leven heb…

BOEK – Dieren eten – Jonathan Safran Foer

In 2010 gaf ik mijn moeder een boek cadeau, ‘Dieren eten’. Aangezien mijn moeder al jaren let op waar het eten dat zij koopt vandaan komt, leek dit me een toepasselijke titel. Mijn moeder las het, en was spontaan bekeerd. Als je haar kent weet je dat ze erg nuchter is, haar eigen keuzes maakt en zich niet zo laat beinvloeden door hypes. Maar ze koopt nu haast geen vlees meer. Volgens haar kwam dat vooral door dit boek. Als een boek zo’n impact heeft op mijn moeder, moet ik het ook lezen. De hoogste tijd dus voor mij om me er aan te wagen.

Mijn gedachtes voor het lezen van dit boek:

- Ik vind vlees lekker, net als vis. Ik vind dat ik dat zo 1-2 keer per week wel kan eten.
- Welk boek kan zo’n impact hebben op een nuchter persoon? Misschien ben ik nog wel nuchterder dan mijn moeder.
- Het boek zal vast interessant zijn, maar gaat niet life-changing zijn.

Mijn gedachtes na het lezen van het boek:

- Ik een nooit meer vlees. Hoe eet een veganist? Waar kan ik recepten verzamelen?
- Voor iedereen in de bio industrie wens ik dat Karma werkelijkheid is.

Hoe die gedachteverandering kwam?

Dit boek is super eerlijk en duidelijk, en schuwt geen enkel gruwelijk detail. Waargebeurde gruwelijke details, welteverstaan.

Soms als ik een boek heel goed vind markeer ik die passages die ik mooi vind met een post-it. Dit boek zat er na afloop vol mee. Ik deel er een paar.

Waarom werd dit boek geschreven? “Niet als een boek, ik wilde gewoon weten – voor mezelf en mijn gezin – wat vlees is. Ik wilde het zo concreet en veelomvattend mogelijk weten.” (p20)

Waarom eten we eigenlijk ‘lastige’ boerderijdieren als er zoveel honden zijn? Dat is net zo onlogisch als ander vlees eten: “Dat iets zo’n beetje van alle tijden is, is natuurlijk geen excuus om het nog te doen. Maar in tegenstelling tot het vlees van alle boerderijdieren waarvoor het fokken en houden van dieren is vereist, smeken honden er bijna om om te worden opgegeten.” (p35)

“KFC, betekende voorheen Kentucky Fried Chicken, maar betekent intussen niets meer. KFC is mogelijk het bedrijf dat de grootste bijdrage aan dierenleed in de geschiedenis van de wereld levert. KFC koopt jaarlijks bijna een miljard kippen in – als je die kippen strak tegen elkaar zou zetten, zouden ze heel Manhattan bedekken, van rivier tot rivier, en uit de ramen van de hoogste verdiepingen van de flatgebouwen puilen – dus werken hun praktijken door in alle cesctoren van de pluimveehouderij. KFC houdt hardnekkig vol dat het ‘ zich inzet voor het welzijn en een humane behandeling van kippen’. Hoe betrouwbaar zijn die woorden? Bij een KFC slachterij in West Virginia is vastgesteld dat de koppen van levende kippen worden afgerukt, tabak in hun ogen werd gespuwd en hun kop werd volgespoten met verfspray en ze bruut werden geslagen. Deze praktijken zijn tientallen keren gesignaleerd. Deze slachterij was geen ‘rotte appel’ maar de ‘leverancier van het jaar’.” (p66)

“Legkippen, na het eerste jaar worden ze geslacht omdat ze daarna niet meer zoveel eieren leggen – de pluimvee-industrie heeft berekend dat slachten en opnieuw beginnen meer oplevert dan vogels die minder eieren leggen te huisvesten en te voeden. Dat is een van de belangrijkste redenen waarom pluimveevlees tegenwoordig zo goedkoop is, maar vogels betalen de prijs.” (p onbekend)

“De gevolgen van het creeeren van medicijnresistente pathogenen zijn duidelijk. Studie na studie heeft aangetoond dat de invoering van nieuwe medicijnen bij bio-industrie bedrijven al snel wordt gevolgd door antimicrobiele resistentie (…). Uit uitgebreid onderzoek gepubliceerd in New England Journal of Medicine bleek dat antimicrobiele resistentie tussen 1992 en 1997 met factor 8 is toegenomen, en uit moleculair onderzoek bleek er een verband met het toedienen van antibiotica aan kippen.” (p 154)

Wat nu?

Overstappen op een vegetarisch dieet, om te beginnen. In mijn geval. Verder kan ik iedereen aanraden om dit boek te lezen. Het is een echte eye-opener waar je je eigen conclusies aan kunt verbinden.

Je kunt het boek in het Nederlands voor 19,95 bestellen via bol.com

Tot slot: wat zijn leuke blogs voor vegetarische/veganistische recepten?
Zelf vind ik De Groene Meisjes heel fijn!

MUST-READ – The Orphan Masters Son by Adam Johnson

Helaas, helaas. Vandaag zou het internet bij ons thuis worden aangesloten. Blijken we geen telefoonaansluiting te hebben die verder reikt dan de bovenkant van de voordeur. Dat wordt dus nog even een paar weken wachten. Maar goed, er is wel slakkentraag internet via een USB stick. Dus toch een blogje.

En wel over dit boek:


Winnaar van de Pullitzer Prize 2013. Aangezien ik alle boeken van Pullitzer Prize winnaars in de categorie fictie lees, kon dit boek niet achterblijven. Prepare for a wild ride als je aan dit boek begint!

Het verhaal speelt zich af in Noord-Korea. De auteur waagt zich er aan om deze grote onbekende inzichtelijker te maken. Op basis van informatie die hij zelf vergaarde, ooggetuigenverklaringen en bekende feiten over dit land schreef hij een fantastisch verhaal. Het is een meeslepende dystopia. Door sommigen genoemd in het rijtje 1984 en Brave New World. Wat mij betreft is dat helemaal juist.

Een emotionele rollercoaster kun je het verhaal wel noemen. Het is een liefdesverhaal, een heldenroman, een zeemansverhaal en een spionnenthriller in 1. Wellicht niet geheel geschikt voor lezers met een zwakke maag. Het gaat er soms heftig aan toe. Maar oh wat ben ik blij dat ik het boek heb gelezen. Het is een verrijking om te lezen over een cultuur die zo anders is dan je eigen.

Dit boek gaf me inzicht in het reilen en zeilen van een dictatoriaal regime dat voor niemand in de Westerse wereld geheel bekend is. Maar het bracht me ook filosofische inzichten in het leven in het algemeen. En er groeide een belangstelling in me voor dit land. Vergelijkbaar met mijn fascinatie voor China, gok ik. Een land met zo’n andere politieke structuur dan ik ‘thuis’ gewend ben, hoe kunnen mensen daar in leven?

Een paar quotes:

“Where we are from, he said, stories are factual. If a farmer is declared a music virtuoso by the state, everyone had better start calling him maestro. And secretly, he’d be wise to start practicing the piano. For us, the story is more important than the person. If a man and his story are in conflict, it is the man who must change….But in America, people’s stories change all the time. In America, it is the man who matters.”

“A name isn’t a person,’ Ga said. ‘Don’t ever remember someone by their name. To keep someone alive, you put them inside you, you put their face on your heart. Then, no matter where you are, they’re always with you because they’re a part of you.” 

Dit boek is terecht gekomen in mijn rijtje met beste boeken aller tijden. Dat zijn wat mij betreft boeken die je kijk op het leven veranderen, die er een nieuwe laag aan toevoegen en het extra diepte geven. Vaak zijn het boeken die me aan het huilen maken, zoals dit boek zeker heeft gedaan. Niet alleen van schrik, verontwaardiging en gevoel van onmacht, maar ook van bewondering.

Aan iedereen: lees dit boek!

Friedrichshain Freitag: Books on Berlin

Veranderingen in mijn leven zorgen voor veranderingen op mijn blog. Zo blijft de dynamiek er lekker in. Vandaar nog een nieuwe rubriek: Friedrichshain Freitag. Uitlegje: Friedrichshain is een wijk in Berlijn waar ik graag onze eerste woning zou vinden (moet vast kunnen lukken). Op deze blog wil ik graag ruimte maken om mijn leven in Berlijn met jullie te gaan delen. Vandaar dat de vrijdag op deze blog voortaan door het leven gaat als Friedrichshain Freitag. 

Nu ik plotsklaps heb besloten naar Berlijn te gaan verhuizen, moet ik nodig mijn literatuur daar op gaan aanpassen. De planken vol China-boeken moeten voorlopig plaats maken voor Duitsland-gerelateerde boeken. Vandaag deel ik een paar van mijn eerste keuzes met jullie!

Bron
Dit boek kreeg ik cadeau van mijn baas. Wat leuk! Ik ben er helemaal blij mee. Acht Nederlanders schrijven over hun ervaringen in Berlijn en geven lijsten met tips mee. Niet de standaard tips en toeristische highlights. Perfect dus als je langere tijd in de stad verblijft en ook de minder voordehandliggende wijken zult bezoeken.
Bron
 Ik ben al vrij ver gevorderd in dit boek. Het is geweldig. Leest weg als een roman met korte hoofdstukken. Gaat diep in op het leven in Berlijn, de sfeer, de architectuur en uiteraard het oorlogsverleden. Daar ontkom je gewoonweg niet aan. Zo ga je toch met een hele andere blik naar de stad kijken. Heel boeiend boek. 
Bron
Stiekem heb ik een zwak voor verhalen die zich in de jaren twintig en dertig van de twintigste eeuw afspelen. Op twitter liet ik al weten groot fan te zijn van de boeken van Fitzgerald. Ik heb zo het idee dat dit boek van Christopher Isherwood precies mijn smaak zal zijn. Een roman over het leven in Berlijn in de jaren 1930. De decadente levensstijl van de elite. Niks was te gek. I love it!
Bron
Dit boek staat stiekem al jaren in mijn kast. Zoals ik al zei, als je naar Berlijn gaat ontkom je niet aan het oorlogsverleden. Dit boek is een van de beter in zijn soort. Nu ga ik hem maar eens doorspitten. Het werd tijd ;). 
Bron
Ondanks dat Duitsland om de hoek ligt, zijn er toch culturele verschillen. Belangrijk om daar goed van op de hoogte te zijn. Vandaar dat ik dit boek ook cadeau kreeg. Goed idee, zeker aangezien ik in een bedrijf ga werken met veel Duitsers. Ben heel benieuwd of er verrassende dingen in staan!

Heb jij nog boekentips in deze categorie?

Wednesday Wishlist: Books to Read in 2013

Bron

Nog even in de boekensfeer, ik ben nu eenmaal verslaafd aan die dingen. Na mijn teleurstellende resultaat van afgelopen jaar (ongeveer 1 boek per maand), ga ik de dingen dit jaar anders aanpakken. Ik heb een lijst gemaakt. Daarop staan: 1. alleen boeken die ik al in huis heb, 2. de boeken die ik dit jaar ga lezen. Pas als deze allemaal uit zijn, mag ik van mijn eigen geld nieuwe boeken kopen. (Als jurist let ik altijd goed op dit soort voorwaarden die ik mezelf stel: hier staat ‘van mijn eigen geld’. Stiekem sluit ik dus boekenbonnen uit. En die krijg ik veel elk jaar…)

Nou goed. Dan de lijst. Het zijn er eigenlijk twee. Eentje voor fictie, eentje voor non-fictie. Het goede nieuws: van elk gelezen boek zal een recensie op mijn blog verschijnen. Het slechte nieuws: ik moet heel hard gaan doorlezen.

Fictie

1. The night circus – Erin Morgenstern
2. Cloud atlas – David MItchell
3. Sons and lovers – D.H. Lawrence
4. March – Geraldine Brooks
5. The evolution of Bruno Littlemore – B. Hale
6. 1Q84 deel 2 – Haruki Murakami
7. State of wonder – Ann Patchett
8. Then we came to the end – Joshua Ferris
9. The pale king – David Foster Wallace
10. Crime and punishment – Dostojevsky
11. Lila – Robert M. Pirsig
12. Naked – David Sedaris

Non-fictie

1. How to be a woman – Caitlin Moran
2. The year of dreaming dangerously – Slavoj Zizek
3. From the ruins of empire – Pankaj Mistra
4. Interventies – Kofi Annan
5. Both flesh and not – David Foster Wallace
6. De strijd om Spanje – Antony Beevor
7. Imagined communities – Benedict Anderson
8. De mens in opstand – Albert Camus
9. De stad die naar meneer Sun verhuisde – Michiel Hulshof
10. The concrete dragon – T.J. Campanella
11. Je moet je leven veranderen – Peter Sloterdijk
12. The European revolutions, 1848-1851 – Sperber
13. Aerotropolis – John Kasarda

Challenge accepted. Het eerste boek is al bijna uit! (State of wonder van Ann Patchett, een kerstcadeautje van mijn schoonmoeder, die overigens een echte Engelstalige literatuurkenner is)

Heb jij ook zo’n lijst met boeken voor komend jaar? Heb je toevallig al boeken van mijn lijsten gelezen?

Testing Testing Tuesday: All That I Am – Anna Funder

Met trots presenteer ik je: de review van wat voor mij HET boek van 2012 is. All that I am – Anna Funder. Een waargebeurd verhaal over vriendschap, liefde, ballingschap en verraad tussen de Eerste – en het einde van de Tweede Wereldoorlog. Dit zou verplichte kost moeten zijn voor iedereen.

In dit boek maak je kennis met wat een persoon die ik zou omschrijven als een heldin. Dora. De Duitse schrijver Ernst Toller heeft een liefdesverhouding met haar, ondanks dat ze allebei zijn getrouwd. Een van de verhaallijnen in het boek is door zijn ogen. De nicht van Dora, Ruth, is de tweede verteller in dit boek. Beiden beschrijven zij het leven van Dora. Hoe zij haar zagen, en over de liefde die ze voor haar voelden. In een tijd die zo onzeker was als die tussen de twee Wereldoorlogen in, kon je als banneling (wat alle drie deze personen waren) niemand vertrouwen. Dat maakt dit verhaal, dat overigens op waarheid berust, heel erg duidelijk.

Ik wil niet te veel over de inhoud kwijt, want dan ben ik bang dat ik teveel prijsgeef. Wat ik wel graag wil zeggen, is dat het volgende; om een verhaal als deze op te schrijven, is volgens mij erg veel moed nodig. Ik kan me niet indenken hoe moeilijk het is om een heldin uit de 20e eeuw op overtuigende, innemende en waarheidsgetrouwe manier neer te zetten. Zonder af te doen aan wat zij heeft betekend voor de mensen om haar heen. En op zo’n manier de liefde en vriendschap om haar heen te beschrijven. Dit boek roerde me zo diep dat ik regelmatig de tranen uit mijn ogen moest vegen. Nog steeds heeft het boek me niet losgelaten, en ben ik bang aan een nieuw boek te beginnen. Uit angst dat dit verhaal weer weg zal zakken. Een meesterwerk.

Om je vast een klein inkijkje te geven in het boek, enkele quotes:

So much of love is curiosity, a search inside the other for some little piece of self; emerging from the bear cave of them with your birthday candle and a filament of ore: the same as that I’m made of!’ (p 93)

(op het moment dat Hans en Ruth, zijn vrouw, militairen aan de deur krijgen die hen vertellen dat ze direct het land moeten verlaten als ze willen blijven leven.)
” ‘Lucky?’ Hans said. ‘You get a warning.’ The boy smiled a smile of pure power, the sudden enjoyment any mortal might have at being on the right side of the line.” (p 133)

(Gedurende het ballingschap in de UK neemt het wantrouwen in alles en iedereen steeds verder toe. Ruth begint zelfs te twijfelen aan de geloofwaardigheid van haar eigen man, Hans. Hans haalt uit woede om zijn verloren positie als erkende schrijver, dankzij het ballingschap, papieren van Dora door de war. Bij het opruimen merkt Ruth op dat hij papieren in zijn eigen zak heeft zitten.)
“How did I get here, policing my own husband? ‘If you don’t', I said, ‘I’ll have to tell her’. I hated myself. ‘It’s mine.’ His face contorted. I had the sudden, sick feeling that he was speaking the truth. I put my head in my hands. I heard him take the paper out. He offered it to me, his eyes streaming. It was a page ripped from his notebook, dog-eared and worn, as if he’d had it in his wallet, fingered it like a talisman. It was covered with writing. But when I looked closer I saw it was the same four words, again and again, line after line. All will be well, all will be well, all will be well…’Im so sorry’, I said. He had nowhere to go but our room.” ( p 234)

“And I would not leave Dora. Just as she would not have left me. THough it is the hardest thing, to work out one’s weight and heft in the world, to whittle down all that I am and give it a value.” ( p 299)

(Tijdens een rechtzaak waarbij duidelijk is dat de zaak niet op een eerlijke manier is behandeld.)
” You feel things before you can think them. A narrative was being drawn here from selected facts – the easy story. And I was in a waking dream of drowning, a puppy in a tin bucket, silent bubbles coming out of my mouth, floating uselessly to the surface. Every time I want to protest, I take in water.” (p 322)

Hierbij heb ik dus een goed voornemen voor jou, voor 2013: lees All That I Am van Anna Funder.
Lijkt het je wat?
Oh en nu je hier toch bent, volg mijn blog ook via Bloglovin’!

Meltingpot Monday: Best Books Read in 2012

Bron

Nu 2012 toch echt zijn einde nadert, zit er niets anders op dan het afgelopen jaar eens goed uit te kauwen. De komende dagen zul je dat duidelijk terugzien op mijn blog. Laat ik beginnen met een lijstje. Het lijstje met de mooiste en meest inspirerende boeken die ik in 2012 heb gelezen. Daar komen ze:

1. All that I am – Anna Funder

Ik zal het eerlijk toegeven; ik ben nog steeds niet bijgekomen. Ik heb dit boek koud uit, maar mis het boek nu al. Huilend heb ik me door dit boek heengewerkt. Ok, ik ben misschien een sentimental jerk, maar dit boek maakte me heel emotioneel. Over liefde, en hoe een oorlog en de strijd tegen de vijand (in dit geval Hitler en consorten) mensen verscheurt. Over ballingschap van intellectuelen en de zoektocht naar een manier om daarmee om te gaan. Ik zal snel een uitgebreidere review online zetten. Deze mag niemand missen.

 

 

 

  

2. Let the great world spin – Column McCann

Dit boek…Dit boek was prachtig. Heel aangrijpend geschreven. Een inkijk in de levens van op het eerste gezicht normale mensen die allemaal via een of andere manier door eenzelfde gebeurtenis met elkaar zijn verbonden. Een page-turner.

 

 

 

 

 

3. A visit from the goon squad – Jennifer Egan. 

Een heel goedlopend verhaal met veel referenties naar muziek. Interessant hoe de verhaallijnen door elkaar heen lopen en alle personages met elkaar zijn verbonden. Als ik terugdenk aan dit boek zie ik allemaal halve hippies en creatievelingen voor me, in een soort melancholische sfeer verwikkeld.

 

 

 

 

 

 4. Zeitoun – Dave Eggers

Op mijn blog verscheen eerder al een stuk over dit boek. Over een familie, voornamelijk de man in de familie, die de orkaan Katrina van zeer dichtbij meemaakt, en zich daarna als een van de eersten ontfermt over de getroffenen. En over de bureaucratische onzin waar deze man mee te maken kreeg, de vernedering en verontwaardiging. Indrukwekkend. (ja…totdat je leest over het huishoudelijk geweld waar deze man nu mee wordt geassocieerd, maar dat ter zijde…)

 

 

 

5. Lolita – Vladimir Nabokov

Aangrijpend, meeslepend, bijzonder. Dit is een van de boeken die me echt aan het denken heeft gezet. En als ik eerlijk mag zijn is dit een van de mooiste liefdesverhalen die ik ooit heb gelezen. Zo puur en zo echt, maar onmogelijk. In 1 dag uitgelezen omdat ik gewoonweg niet kon stoppen. Over pedofiele gevoelens in dit boek, waar het vaak om verguisd is, mag je wat mij betreft pas wat zeggen als je het boek ook daadwerkelijk zelf hebt gelezen.

 

 

 

  

6. Als een nacht met duizend sterren – Joeri Boom

Een journalistiek verslag dat wegleest als een roman. Totdat je je keer op keer realiseert dat dit geen fictie is, maar werkelijkheid. Over de oorlog in Afghanistan en hoe het er echt aan toe gaat met de Nederlandse soldaten daar. Over hoe journalistiek in Nederland toch minder vrij is dan je zou denken. Dit boek zou iedereen moeten lezen. Een zeer menselijk verslag over een oorlog.

 

  

 

7. Life of Pi – Yann Martel

Dit boek vond ik verrassend leuk. Wel lichte kost, en achteraf moet ik zeggen dat er niet veel in mijn hoofd is blijven hangen. Behalve dan dat je je in dit verhaal kunt verliezen, omdat het zo vermakelijk is. Een filosofisch einde, dat dan weer wel.

 

 

 

 

 

 8. The Sisters’ brothers – Patrick DeWitt

Een boek over broederliefde in een western style geschreven. Samen op het paard door de uitgestrekte bossen en cowboydorpjes. In opdracht van een baas mensen vermoorden voor geld en al de rauwe realiteit die daarbij komt kijken. Een leuk boek, maar soms ietwat voorspelbaar.

 

 

 

 

  

9. The creative habbit – Twyla Tharp 

Als je inspiratie nodig hebt, of jezelf meer discipline wilt aanlezen dan is dit het juiste boek. Enorm veel bewondering voor hoe deze vrouw haar leven leidt en hoe gedisciplineerd en creatief ze tegelijk is. Met opdrachten om ook bij jou je creativiteit te stimuleren.

 

 

 

 

 

10. The Huffington Post complete guide to blogging

Vol met goede tips en how-to’s met betrekking tot bloggen. Inspirerende verhalen van mensen die al tijden lang bloggen, of ineens dankzij hun blog een bepaalde scoop bleken te hebben geschreven. Eindelijk een boek over bloggen dat niet alle open deuren intrapt.

Wat zijn jouw favoriete boeken die je in 2012 hebt gelezen?
Nu je hier toch bent, ik vind het leuk als je me volgt via Bloglovin’

Meltingpot Monday: Caitlin Moran – Moranthology

Zo. Het heeft even geduurd, maar inmiddels mag ik toch het boek Moranthology van Caitlin Moran op mijn lijstje met gelezen boeken zetten. Pfieuw. Willen lezen/werken/sporten/bloggen/familie/vrienden is geen combinatie waar je heel blij van wordt. Tenzij je kan overleven zonder slaap, dan lijkt het me fantastisch. Maar goed. Nu ik me door dit boek heen heb geslagen (met veel plezier overigens) wil ik graag een korte review met je delen.

Moranthology dus. Een boek vol met columns geschreven door Caitlin Moran. Zij schreef eveneens het boek How To Be A Woman. Dat ligt nog ongeduldig in mijn boekenkast op me te wachten. Sommige critics haalden opgelucht adem na het verschijnen van Moranthology. Moran is niet alleen een grappige 21e eeuwse feministe, maar kan ook over veel andere inhoudelijke dingen meepraten.

De veelzijdigheid aan onderwerpen in dit boek maakt het een feestje om te lezen. Vooral naar mijn smaak waren columns over kleine homely disputes tussen Moran en haar man. Zo grappig. Bijvoorbeeld het stuk waar Moran vlak voor haar man in slaap valt in bed, zich ineens hardop afvraagt waarom haar man geen nickname voor haar heeft. Ik zal even een kort stukje citeren.
(p 18-19)

(…)”The day is done. ‘I love you, Bear’, I say. ‘Mvv mmo too,’ he replies. There is a silence. It is followed by a second silence. Then:
Me: ‘Bear. It’s funny, isn;t it? Bear. I call you Bear.’
Pete: ‘Mmrg.’
Me: ‘But you… You have no nickname for me. It would be nice if you had a nickname for me.’
Pete: ‘Marrrp.’
Me: ‘Becayse, you know, it’s been sixteen years now. I’ve had lots of slightly noisome nicknames for you – Bear, Pie, Mr Poo, The Wurbles – but you’ve never had a nickname for me.’
Pete: ‘Mrrrrrb.’
Me: ‘I mean, a nickname arises out of a need, doesn’t it? To rename something in order to display ownership; or indicate that you see in someone an aspect that no one else can, and which demands unique acknowledgement. So not having a nickname for me kind of suggests you would quite happily let me be stolen by inkers; or that you can’t really tell the difference between me, my sisters and Moira Stuart.’
Pete, unhappily: ‘Mrrrrb.’(…)

De stukken in dit boek lopen uiteen van grappig, tot heel serieus en politiek gekleurd, tot ongelooflijk maar cool (een nacht uit met Lady Gaga). Soms vind ik wel dat het boek iets te veel is gericht op inwoners van GB alleen. Er zijn veel verwijzingen naar tv-series van de BBC (bijvoorbeeld Sherlock Holmes en Downton Abbey) en naar het koninklijk huis. Dat is niet heel storend, want de humor en het verhaal zijn wel te volgen. Maar het is gewoonweg minder bekend dan bijvoorbeeld discussies over uit huis plaatsing van mensen, Amy Winehouse, homoseksualiteit of haardracht.

Ik zou dit boek vooral aanraden aan mensen die houden van columns met humor en het niet erg vinden om dit boek in het Engels te lezen. Daarnaast moet je het jezelf kunnen vergeven dat je soms een column overslaat omdat het onderwerp misschien echt een ver-van-je-bed show is. Een plus is dat de columns niet lang zijn. Je kan er dus makkelijk af en toe eentje tussendoor lezen.

Kortom: Caitlin Moran, die al sinds haar vijftiende columnist en journalist is, heeft heel veel talent. Talent om je aan het lachen te krijgen, maar ook om je aan het denken te zetten.
Voor nog meer reviews kan je hier en hier kijken. 

Nu je hier toch bent, ik vind het leuk als je me volgt via Bloglovin’!