Berlijnse inzichten: mode

Kunnen wonen in Berlijn voelt als een voorrecht. Ook al had ik er zelf nooit voor gekozen specifiek naar deze stad te verhuizen, ik ben blij dat ik er ben. Een element wat dat gevoel bijvoorbeeld veroorzaakt is de nonchalance en vrijheid van uiterlijk in deze stad.

Hoe je ook over straat wilt gaan, je komt er mee weg. Nee, het is zelfs meer dan dat. Mensen waarderen je als persoon. Toen ik net in Berlijn kwam wonen, hoorde ik dit soort verhalen veel om me heen. In Berlijn zijn de mensen tolerant. Er is niet een (kleding)stijl die de stad domineert. Toen vond ik dat maar vreemd. Dat was toch ook niet het geval in Amsterdam? Maar zoals met veel dingen, wijsheid komt met de tijd. Het was alsof een blurred vision langzaam van me af gleed. Waar ik eerst een ‘afgetrapte hippie’ stijl dacht te zien in de (jonge) Berlijners, en ik in Amsterdammers een soort ‘pretentieus authentieke’ stijl zag, kom ik daar nu op terug. De stijl van Berlijners blijkt niet in een paar woorden te vatten.

bc1e2efa8da211e3a8e2125bf1c10974_8

Dus draag ik lekker blauwe schoenen.

Ik probeer er de vinger op te leggen. Wat is het dat maakt dat de sfeer wat mode en uiterlijkheden betreft zo goed is hier? Je hebt een zeker gevoel nooit beoordeeld te worden puur daarop. Nooit gek aangestaard te worden. Verwijtende of verbijsterde blikken je kant op te krijgen. Alsof mensen minder ‘last’ hebben van het gevoel je te kennen vanwege hoe je er uit ziet.

De verwachting als je de straat op loopt is niet dat je er perfect uitziet. Misschien heeft het ook wel te maken met het welvaartsgehalte van deze stad. Berlijn is arm. Mensen roeien met de riemen die ze hebben. Vintage- en tweedehandswinkels tieren hier welig. Creativiteit en persoonlijkheid uiten zich volgens Berlijners via andere wegen dan voorkomen. Daar begin ik steeds meer in te geloven. En dat is fijn. Want wat een waarheid als een koe. Je bent niet wat je draagt. Ik schreef daar al eerder over. Om een of andere reden is dat in veel stedelijke culturen geen gegeven. Berlijn lijkt wat dat betreft (nog) een pionier.

Voor dit nieuwe inzicht ben ik deze bijzondere stad dankbaar.

 





Image Map
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Anne

14 Comments

  1. Wat lijkt me dat fijn om gewoon te dragen wat je wilt zonder starende mensen. Grappig is dat, ik had dat echt niet verwacht van Berlijn. Tenminste, niet dat het ‘beter’ zou zijn dan in Amsterdam.

    • Nee had ik ook in eerste instantie niet verwacht. Een positief punt aan een nieuwe stad leren kennen, er zijn altijd verrassende elementen waar je weer van kunt leren :-)

  2. Mm, zeker een reden om binnenkort Berlijn weer eens te bezoeken. Ik wilde typen ‘het lijkt me heerlijk om te kunnen dragen wat je wilt..’ En toen dacht ik ‘dat kan nu toch ook?!’. En op de een of andere manier doe ik dat dus gewoon niet.

    • Dat herken ik ook. Pas op het moment dat het gewoon mogelijk is te dragen wat je wilt, merk je pas hoe anders dat voelt…

  3. Fijn is dat ja! Het is vooral het gevoel dat niemand op je let en het dus allemaal niet uitmaakt. Dat is hier (in Arnhem, maar ook Amsterdam) wel anders.

  4. Dat vind ik ook zo leuk aan Berlijn! Hier in Nederland wordt je iedere keer geconfronteerd met vooroordelen over je persoonlijkheid naar aanleiding van je kleding. Ik probeer mij gewoon te kleding zoals ik wil en mij er zo weinig mogelijk van aan te trekken, maar die negatieve opmerkingen blijven vervelend… We kunnen veel leren van onze oosterburen.

  5. De grondhouding van de (meeste) Berlijners is: “ik vind het prima dat je in je blote r**t loopt, zolang je maar niet van mij verwacht dat ik dat ook ga doen”. Dat is een prettige houding. En heeft inderdaad met het arbeideristische verleden van de stad te maken. Keerzijde is wel dat als je hier in keurig driedelig pak loopt, of op hoge hakken, mensen vaak raar kijken. Overigens: dat laatste doe ik hier niet, dat eerste soms wel.

    • Ja precies! Dat is helemaal wat het zo fijn maakt. Niet alleen wat betreft kleding bestaat die houding, volgens mij. Berlijners zijn over het algemeen heel tolerant zolang ze zelf ook maar hun eigen ding kunnen doen. Wat dan ook wel weer typisch is, is dat in wijken als Charlottenburg op hoge hakken/in pak lopen juist wat meer bepalend is voor het straatbeeld. De wijken verschillen erg van elkaar, de stad gaat nooit vervelen zo.

  6. Goh, nooit geweten, interessant. Dat gevoel herken ik wel. Ik hou zelf van kleding die net ietsje anders is dan anders, niet extreem of heel extravagant, maar gewoon anders. Doordat ik jarenlang voor alles wat raar en vooral lelijk was werd uitgemaakt op straat en ik dat met een verleden waarin ik altijd systematisch ben gepest op een gegeven moment méér dan zat was, heb ik mijn kledingstijl dus maar iets neutraler gemaakt. Nog steeds met een eigen twist en soms baal ik ervan dat ik gewoon niet kan dragen wat ik eigenlijk wil omdat ik dan gewoon niet geaccepteerd word en tengevolge daarvan mezelf niet eens meer lekker voel in de kleding die ik leuk vind, maar het is iets. Soms moet je kiezen tussen twee kwaden.

  7. prachtig geschreven, again. Al draag je iets opvallends (anders) bij mij gaan ze al naar je kijken … en niet eens met zo’n normale blik ook. pff

  8. Ja, dat merkte ik ook in de stad. Het is een hele vrije stad. Mensen beoordelen elkaar niet snel, laten elkaar in de waarde. Dat is wel flink verandert in 25 jaar :)
    Goede verklaring wel, dat het door de welvaart van de stad komt, maar denk ook wel een deel mentaliteit. Blij vrij te kunnen zijn om te zijn wie ze zijn.

Laat een reactie achter bij Ester Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *